Από τον ΦΟΥΚΟΥΓΙΑΜΑ στην Αννα Διαμαντοπούλου - "Μπίλντερμπεργκ"

Το τέλος της Ιστορίας στο... Λύκειο!

Η σχέση που τα παιδιά διαμορφώνουν με την ιστορία εντάσσεται στην ευρύτερη στάση που η σχολική εκπαίδευση επιφυλάσσει στην ιστορική γνώση.

Στα πλαίσια αυτά αν δεχτούμε ότι η άγνοια του παρελθόντος δεν προκαλεί μόνο συγχύσεις στη γνώση του παρόντος αλλά και υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν, τότε ίσως κατανοήσουμε την απαράδεκτη ενέργεια του Υπουργείου Παιδείας να εξαφανίσει ουσιαστικά το μάθημα της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας από το Λύκειο αντικαθιστώντας το με ένα μάθημα επιλογής με τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Ιστορία» που πιθανόν να έχει και μερικές σελίδες για την Ελλάδα.

Αυτό προβλέπει το Σχέδιο για το νέο αναλυτικό πρόγραμμα της Β΄ και Γ΄ Λυκείου που άφησε να διαρρεύσει το Υπουργείο Παιδείας στον τύπο.
Έτσι συνεχίζεται η …περιπέτεια του μαθήματος της Ιστορίας. η γνώση της οποίας αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη της κριτικής συνείδησης και πρακτικής των νέων ανθρώπων.
Βεβαίως πάνε πολλά χρόνια που ο αγώνας της μνήμης εναντίον της λήθης είναι άνισος, αφού η σχολική ιστορία είτε είναι προσανατολισμένη στο παρελθόν είτε περνάει μέσα από «πύρινα εξεταστικά στεφάνια».

Πάντοτε ελλοχεύει ο «φετιχισμός του εγχειριδίου» που οδηγεί στην άκριτη απομνημόνευση και την υπονόμευση της κατανόησης των ιστορικών γεγονότων.

Tα βιβλία και οι όροι διδασκαλίας της ιστορίας φανερώνουν, ίσως, περισσότερο από κάθε τι άλλο τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Παιδείας την εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς πριμοδοτούν μια επιδερμική συσσώρευση ενός όγκου ασύνδετων μεταξύ τους γνώσεων.

Είναι χαρακτηριστικά όσα σημειώνει ο Κώστα Γεωργουσόπουλος -για την εξεταστέα ύλη της Ιστορίας- σ΄ ένα του άρθρο του:
«…Εγκύψτε, παρακαλώ, σ΄ αυτή την ύλη. Είναι μνημείο ιστορικής λοβοτομής… Δηλαδή από την ιστορική ροή, από τη διαδοχή γεγονότων που ακολουθούν τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ένα βλακώδες «τσιμπιδάκι» τσιμπάει ένα γεγονός εδώ, μία συνθήκη παραπέρα, ένα φαινόμενο ή έναν θεσμό πιο εκεί, χωρίς συνοχή, χωρίς συνέχεια, προχωρώντας με άλματα, αποκόβοντας τα αίτια από τα αιτιατά, διαχωρίζοντας τα πρόσωπα από τις ενέργειες, αποδεσμεύοντας την οικονομία από την πολιτική και τα γράμματα από την κοινωνική συγκυρία, τη διπλωματική ιστορία από την ευρωπαϊκή ή την παγκόσμια πολιτική σκακιέρα. H Ιστορία που ζητούμε από τους υποψηφίους μας να αποστηθίσουν είναι ένα καγκουρό που προχωρεί με πηδηματάκια».
Τι σημαίνει αυτό; Oι συνεχείς εξεταστικές δοκιμασίες, η χρήση πολλαπλών τεχνικών αξιολόγησης, η κρισιμότητα και η οριστικότητα του βαθμού, οι ίδιοι οι τρόποι πιστοποίησης της κατοχής των παρεχόμενων γνώσεων, απομακρύνουν το μαθητή από την κατανόηση του γενικού και ενιαίου, από την ουσία της γνώσης, που δεν είναι η ποσοτική συσσώρευση γνώσεων αλλά η κατάκτηση επιστημονικού συστήματος σκέψης και ερμηνείας της κοινωνίας.
Ωστόσο τα τελευταία χρόνια γίνεται μια ευθεία επίθεση στο μάθημα της Ιστορίας μέσα από τα σχολικά βιβλία, αλλά και μέσα από τους όρους διδασκαλίας του (πολλές φορές η ανάθεσή του συνδέεται με την κάλυψη του ωραρίου διαφόρων κλάδων εκπαιδευτικών με αποκλειστική ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας).
Η αρχή είχε γίνει με τα τελευταία βιβλία Ιστορίας του Δημοτικού αλλά και του Γυμνασίου: σκόρπιες πληροφορίες «ατάκτως ερριμμένες» προσφέρονται προς «κατανάλωση», ένας σωστός τσελεμεντές, όπου χάνεται η σχέση αιτίας και αποτελέσματος καθώς και το νόημα της κάθε γνώσης. Ο θρυμματισμός είναι συντριπτικός, ο ιστορικός χρόνος δεν υπάρχει, η συνολική αφήγηση σφαγιάζεται σε πληροφορίες, εικόνες, αριθμούς και πηγές. Απομένει η τμηματική πληροφορία, η αποσπασματική είδηση, το απομονωμένο γεγονός, χωρίς το «πώς» και το «γιατί».
Με το νέο αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει εφεύρει την καλύτερη και «αποδοτικότερη» εκχέρσωση της ιστορικής γνώσης από τα κεφάλια των μαθητών.
Στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ΄ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως εκχερσώνονται τα ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα.
Του Χρήστου Κάτσικα
http://www.alfavita.gr

αντοχή (;) στην "μοντέρνα" κατοχή

Οταν θα ξοφλήσουμε το χρέος (για να βγούμε απ' το Μνημόνιο) θα χρωστάμε περισσότερα.
Δεν ξέρω αν αυτή η κυβέρνηση εφηύρε το αεικίνητο (να πληρώνεις και να μη σώνεις), αλλά
το πολίτευμα της χώρας το κατέλυσε. Με ψέματα, παραπλανώντας τον λαό, ο «άνθρωπός τους στην Ελλάδα», ο Γιωργάκης ο Δόσων, αντικατέστησε το Σύνταγμα με το Μνημόνιο.

Το πολίτευμα του Μνημονίου ουδεμία λαϊκή νομιμοποίηση φέρει. Είναι ένα διαρκές κι όχι στιγμιαίο Πραξικόπημα. Κι επαφίεται στο φιλότιμο των Ελλήνων να το ανατρέψουν...

Μήπως χρειαζόμαστε πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών;

Μήπως μαθητευόμενοι τινές μάγοι θα κατάφερναν καλύτερα αποτελέσματα καταρτίζοντας

ένα προσχέδιο προϋπολογισμού (τον Οκτώβριο) που θα το φάει λάχανο το σχέδιο προϋπολογισμού τον Νοέμβριο; (επί τα χείρω και χειρότερα).
Ομως το ερώτημα: γιατί η κυβέρνηση επιμένει στην πολιτική του θανατηφόρου σπιράλ (την οποίαν προεκλογικώς κατήγγειλε ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου) προβάλλει πλέον

όχι μόνον αναπάντητο αλλά και τρομερό, σαν να μην το υποβάλλει μια Σφίγγα, αλλά μια Γοργώ, μια Μέδουσα, μια Σκυλλοχάρυβδις.

Με τις μικρότερες παρά ποτέ (απ' το 1994 κι ύστερα) δημόσιες επενδύσεις, με την τερατώδη πλέον εξάπλωση των έμμεσων φόρων, με την ατέρμονη περικοπή των εισοδημάτων

τι άλλο μπορεί να περιμένουμε από ύφεση που παράγει ανεργία και ανεργία που παράγει ύφεση;

Με την «πράσινη» ανάπτυξη να περιορίζεται σε καζίνα, φρουτάκια, fast track για αρπαχτές και fast fuck των εργασιακών σχέσεων, τι άλλο από χειμέρια περιμένουμε τα πράγματα;

Τον χειμώνα που έρχεται δεν αναμένεται «να τον πηδήξουμε» κι ύστερα για «άλλα δέκα χρόνια να καθαρίσουμε». Αναμένεται ακριβώς το αντίθετο για τους πληβείους -τους μισούς για τα επόμενα δέκα χρόνια να «καθαρίσουνε» και τους άλλους μισούς να «πηδήξουνε».

Πόση ανεργία μπορεί να αντέξει η χώρα;

Το 2010 θα κλείσουμε με 11,6%, ήτοι 582.000 ανέργους -τα επίσημα στοιχεία! Η πραγματικότης;

Το 2011 πάμε για 14,5%, ήτοι 728.048 ανέργους -τα επίσημα στοιχεία! Η πραγματικότης ποια θα είναι;

Για το 2012 προβλέπεται 15% ανεργία -μην πάμε όμως τόσο μακρυά- αν η πραγματική ανεργία αγγίξει το 20%, πράγμα απ' το οποίο, έτσι όπως πάμε, δεν απέχουμε ιδιαίτερα, θα έχουμε λίαν συντόμως 1.250.000 ανέργους (στα 5,02 εκατομμύρια τού οικονομικώς ενεργού πληθυσμού).

*****

Απ' ό,τι φαίνεται, στο εγγύς μέλλον θα φτάσουμε σε μια κατάσταση όπου αυτά που αντέχει η οικονομία των πλουσίων δεν θα τα αντέχει η κοινωνία των φτωχών.

Ομως, γιατί η κυβέρνηση επιμένει σε αυτόν τον δρόμο (μονόδρομο τον αποκαλεί) που υποβαθμίζει τη χώρα κι εξαθλιώνει τον λαό; Από χαζομάρα; όχι δα. Από κακία; μάλλον κουτό.
Οχι! μια κυβέρνηση, όσο ανίκανη και να 'ναι, καταλαβαίνει ότι με 1.100.000 ανασφάλιστους εργαζόμενους (Ελληνες κι αλλοδαπούς), με 1.250.000 ανέργους, με την εισφοροδιαφυγή ασύλληπτη και τα χαράτσια εις βάρος των πολλών να «υποκαθιστούν» τα διαφεύγοντα των φοροφυγάδων, όχι Ασφαλιστικό μπορείς να 'χεις, όχι αγορά που να λειτουργεί στοιχειωδώς δύνασαι, αλλά μόνο το τέλος μιας εποχής μπορείς να απεργάζεσαι.
Ποιας «εποχής» όμως;
Του έστω στοιχειώδους κοινωνικού κράτους. Για να το αντικαταστήσεις με τι; με μια ζούγκλα! Τι ζούγκλα; ατομικών συμβάσεων εργασίας, επιβίωσης του ισχυρότερου, ασυδοσίας των Εταιρειών, κατοχής του έθνους, αφαίμαξης του λαού. Γιατί; διότι αυτός είναι ο «σοσιαλισμός σου»; ανοησίες. Μήπως, διότι αυτός είναι ο πατριωτισμός σου; κουταμάρες.
Και πώς θα καθιερώσεις, θα εγκαθιδρύσεις για τα καλά αυτή τη ζούγκλα; Με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με ΓΣΕΕ ΠΑΣΟΚ, με Παιδεία ΠΑΣΟΚ (συν την κυρία Θάλεια Δραγώνα), με ΜΜΕ ως επί το πλείστον ΠΑΣΟΚ, με μέρος της Αριστεράς ΠΑΣΟΚ, με το ΛΑΟΣ ΠΑΣΟΚ, με τη μισή Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ, με την ΑΔΕΔΥ ΠΑΣΟΚ, την καθιερώνεις τη ζούγκλα. Μια και καλή.
Μια ζούγκλα που άλλωστε από καιρό προετοιμάζεις (σύμπας ο δικομματισμός) με τον Σημίτη, το Χρηματιστήριο, τον Τσουκάτο, τις μίζες, τον Καραμανλή κι όλα τα γνωστά έως το Μνημόνιο -να τη η ζούγκλα.
Γιατί όμως την καθιερώνεις; εκών ή άκων; ξέπεσες σιγά σιγά σε αυτήν ή αυτή ήταν απ' την πρώτη αρχή ο προορισμός σου;
Να ξέπεσες σ' αυτήν απλώς, φαίνεται δύσκολο, μιας και τα μέτρα που κατ' εξακολούθησιν παίρνονται μόνο σε αυτήν -τη ζούγκλα- ασφαλώς οδηγούν. Αρα εκών! Εκών, με το έψιλον κεφαλαίο.
Γιατί όμως εκών;
Σε αυτό το άγριο ερώτημα, όχι της Σφίγγας, αλλά της Γοργωμέδουσας και της Σκυλλοχάρυβδης, δεν θα (τολμήσει να) απαντήσει η στήλη. Πρέπει όμως να τολμήσετε να απαντήσετε εσείς, κυρίες και κύριοι...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 6.Χ.2010 stathis@enet.gr

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ !!!

ΠΑΣΟΚ:ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ!!!

Οι επενδύσεις και τ' αδέλφια του

 Εντονη δραστηριότητα επιδεικνύουν τους τελευταίους μήνες τα αδέλφια του πρωθυπουργού, Νίκος και Αντρίκος Παπανδρέου. Το ενδιαφέρον τους στρέφεται κυρίως στις επενδύσεις. Ο Νίκος Παπανδρέου ασχολείται κυρίως με το θέμα των επενδύσεων από το εξωτερικό, ενώ ο Αντρίκος με τις «πράσινες επενδύσεις».

Οι αδελφοί Παπανδρέου με τις συζύγους τους

   και την κόρη του Γιώργου, Μαργαρίτα

Εδώ και λίγο καιρό ο Αντρίκος Παπανδρέου εργάζεται εντατικά για μία εκδήλωση που διοργανώνει στον «Αστέρα», στις 22 Οκτωβρίου, με θέμα «Mediterranean Climate Change Initiative», όπου θα τονιστεί η ανάγκη να περάσουμε από τα καύσιμα που παράγουν διοξείδιο του άνθρακα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ταυτόχρονα οργανώνει ένα φόρουμ («Mediterranean Green Development Investors Forum») το οποίο παρουσιάζεται ως ένα «συναρπαστικό event δικτύωσης που θα εξετάσει τις ευκαιρίες για επενδύσεις σε περιβαλλοντικά έργα και θα αναδείξει τις δυνατότητες κερδών για τους επενδυτές». Οπως υποστηρίζει, στην προσπάθειά του για τη δημιουργία πράσινης οικονομίας, θα συγκεντρώσει πολιτικούς, υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, φορείς χάραξης πολιτικής, βιομήχανους, τραπεζίτες, και διεθνείς επενδυτές για να αναδείξουν τις αναπτυξιακές ευκαιρίες στη Μεσόγειο, καθώς έχει σχεδιαστεί η δυνατότητα τυπικής και άτυπης δικτύωσης μεταξύ των συμμετεχόντων.

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν η ΜΚΟ του Αντρίκου «Ι4cense» (Institute for Climate and Energy Security) ή αλλιώς Ινστιτούτο Κλιματικής Αλλαγής, η C&C που εξειδικεύεται στις δημόσιες σχέσεις και το σπόνσορινγκ, του Κυριάκου Γριβέα (επιχειρηματία γνωστού για τις διασυνδέσεις του στη Ν.Δ και το Δήμο Αθηναίων του Νικήτα Κακλαμάνη) και η European Investment Bank.

Ενα πράσινο fund
Ο Α. Παπανδρέου, μάλιστα, έχει έτοιμη εδώ και λίγο καιρό μία φιλόδοξη πρόταση για ένα πράσινο fund με σκοπό να συγκεντρώσει 200 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα τοποθετηθούν σε επενδύσεις που θα υλοποιήσουν αυτή την μετακίνηση των μεσογειακών χωρών σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Για την τεκμηρίωση της πρότασης του fund εργάστηκε ο φίλος του, καθηγητής στο Μάντσεστερ, Αιμίλιος Αυγουλέας, μαζί με την συνεργάτιδα του Αντρίκου, Alina Lazar, η οποία κάνει και τις δημόσιες σχέσεις στη ΜΚΟ του «Ι4cense». Σύμφωνα με το ίδιο το σχέδιο, για την υλοποίησή του χρειάζεται ένας υπερεθνικός χρηματοδότης, ο οποίος προτείνεται να είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, αλλά θα συμμετέχουν με μικρότερα κεφάλαια και οι ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου.
Οπως αναφέρεται στην αγγλόφωνη ιστοσελίδα του Αντρίκου, η πρωτοβουλία υποστηρίζεται τόσο από τον πρωθυπουργό όσο και από τα υπουργεία Εξωτερικών και Περιβάλλοντος, ενώ βασικός χορηγός είναι το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Οποιος θέλει να παραβρεθεί στην εκδήλωση μπορεί να το κάνει, καταβάλλοντας 370 ευρώ εάν σπεύσει εγκαίρως και 500 εάν το αποφασίσει την ίδια μέρα.

Μεταξύ των ομιλητών υπάρχουν τα ονόματα του Γ. Παπανδρέου, του Ταγίπ Ερντογάν, των πρωθυπουργών της Παλαιστίνης, του Μαυροβουνίου, της Μάλτας, καθώς και υπουργών από την Αλβανία, την ΠΓΔΜ, την Κύπρο και την Ελλάδα (Τίνα Μπιρμπίλη).

Στην εκδήλωση, σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα μιλήσει και ο καθηγητής Διεθνών Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ Αιμ. Αυγουλέας, ο οποίος θα αναδείξει την ανάγκη δημιουργίας ενός μεσογειακού fund κλιματικής αλλαγής.

Ο άλλος αδελφός του πρωθυπουργού, Νίκος Παπανδρέου, ασχολείται περισσότερο με τις ελληνοαραβικές επιχειρηματικές σχέσεις. Την περασμένη εβδομάδα εμφανίστηκε στο Καβούρι στο 3ο επιχειρηματικό ελληνοαραβικό φόρουμ, όπου συζήτησε για αρκετή ώρα με στελέχη της εταιρείας που δραστηριοποιούνται στην επένδυση του Κατάρ στον Αστακό.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο πρωθυπουργός είχε αναθέσει το συντονισμό της συνεργασίας με το Κατάρ και το Αμπου Ντάμπι στον αδελφό του Νίκο, ο οποίος είχε προχωρήσει τις συνεννοήσεις. Μετά τη δημοσιοποίηση της συμμετοχής του όμως στην υπουργική αποστολή στο Αμπού Ντάμπι με το επίσημο κυβερνητικό αεροσκάφος και κάποια δυσάρεστα σχόλια που τη συνόδεψαν, αποφασίστηκε να αναλάβει το συντονισμό ο Σπύρος Κουβέλης, συνεπικουρούμενος από τον Νίκο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ν. Παπανδρέου έχει κάνει το γραφείο του υφυπουργού Εξωτερικών Σπ. Κουβέλη δεύτερο γραφείο του (το οποίο εκτός από τον ίδιο, επισκέπτεται και ο διαχρονικός φίλος των Παπανδρέου Τζορτζ Χάλακ).

Το τελευταίο διάστημα ο αδελφός του πρωθυπουργού διευρύνει τους τομείς των ενδιαφερόντων του, αλλά και των προσωπικών του σχέσεων. Την περασμένη εβδομάδα ταξίδεψε μαζί με τη σύζυγό του στα Τίρανα, προσκεκλημένος του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου που εγκαινίαζε εκεί ιδιωτικό νοσοκομείο.

Της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ siouti@enet.gr

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=03/10/2010&id=209326

ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ

Ενας χρόνος στον... αέρα

Περίπου 4,5 φορές τον γύρο της Γης. Κάπου 27 φορές το μήκος του Νείλου.

Είκοσι φορές το ύψος του Εβερεστ. Ποιος είπε ότι η καθημερινότητα ενός Πρωθυπουργού περιλαμβάνει μόνο βαρετές συσκέψεις στα βαριάς διακόσμησης επίσημα γραφεία, ή μόνο ομιλίες και αντιπαραθέσεις στη Βουλή και σε κομματικές εκδηλώσεις; Καταρρίπτοντας ρεκόρ και σε πλήρη αντιδιαστολή με την «εσωστρεφή» διακυβέρνηση Καραμανλή, όπου κάθε ταξίδι του τέως πρωθυπουργού γινόταν είδηση, ο ένας χρόνος πρωθυπουργίας του κ. Γιώργου Παπανδρέου σημαδεύτηκε από την εξωστρέφεια του αρχηγού του ΠαΣοΚ με συνεχή ταξίδια στο εξωτερικό για τις ελληνικές υποθέσεις.

Ταξίδια που προκαλούν αντιδράσεις: είτε ως σχόλια από την αντιπολίτευση είτε ως φήμες για διεθνή ρόλο που επιδιώκει να αναλάβει ο Πρωθυπουργός στο άμεσο μέλλον. Με 9 παρουσίες όμως στις Βρυξέλλες, στην καρδιά δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα παραπολιτικά σχόλια περί ΟΗΕ μάλλον διαψεύδονται. Τα ταξίδια του κ. Παπανδρέου διακρίνονται από ποικιλία: 18 ευρωπαϊκές χώρες, δύο φορές στις ΗΠΑ, ισάριθμες σε Μέση Ανατολή και Τουρκία, από μία σε Αφρική (Λιβύη), Ασία (Ινδία)

και... Καραϊβική, για τις ανάγκες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (Αγιος Δομίνικος).

Αν σκεφτεί δε κάποιος ότι οι επιτρεπόμενες ώρες πτήσεις για έναν επαγγελματία πιλότο καθ΄ έτος είναι 900 και σε αυτές περιλαμβάνεται η επιβίβαση-αποβίβαση από το αεροσκάφος- τουλάχιστον μία ώρα πριν και μία μετάκαι, φυσικά, η διάρκεια της πτήσης, τότε ο έλληνας πρωθυπουργός πλησίασε τα όρια με τις περισσότερες από 260 «καθαρές» ώρες πτήσης μέσα σε έναν χρόνο διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ.

Δεν είναι λίγο να «τρέχεις» από πόλη σε πόλη ανά τον κόσμο με το πρωθυπουργικό Εmbraer (ή το Gulfstream), διανύοντας συνολική απόσταση 180.686 χιλιομέτρων: σαν να ταξιδεύεις καθημερινά οδικώς από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, σε περιβάλλον μάλιστα που θυμίζει την κορυφή του Ολύμπου εξαιτίας του μειωμένου οξυγόνου και της αυξημένης πίεσης εκεί ψηλά στα 10.000 πόδια.
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
ΔΗΜ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

dcharalabous@tovima.gr
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=358157&dt=03/10/2010#ixzz11HwNKMeG

         Δώδεκα μήνες γεμάτοι εκπλήξεις

Εναν χρόνο συμπληρώνει σήμερα η κυβέρνηση με μια πορεία

που σημαδεύτηκε από ανατροπές, δυσκολίες αλλά και τολμηρές μεταρρυθμίσεις

Από το «λεφτά υπάρχουν» και το «δεν χρειάζονται νέα μέτρα» στο μνημόνιο και στο Ασφαλιστικό

Η διαδρομή της κυβέρνησης από τις 4 Οκτωβρίου 2009 που το ΠαΣοΚ κέρδισε τις εκλογές με τη μεγαλύτερη διαφορά (11%) μετά τον θρίαμβο του 1981 έως σήμερα είναι μια διαδρομή που μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει διαφορετικά.

Οι επικριτές της κυβέρνησης Παπανδρέου μπορούν να ισχυριστούν ότι είναι η κυβέρνηση που ακύρωσε τις περισσότερες προεκλογικές της δεσμεύσεις από οποιαδήποτε άλλη.

 Οι υποστηρικτές της μπορούν να αντιτείνουν ότι είναι και η κυβέρνηση που πέτυχε σε δώδεκα μήνες όσα δεν κατόρθωσε να υλοποιήσει η κυβέρνηση Καραμανλή σε πέντε χρόνια ή η κυβέρνηση Σημίτη σε επτά χρόνια.

Μπορεί στις πρώτες 100 ημέρες η νέα κυβέρνηση να ψήφισε μόνο το ένα από τα πέντε νομοσχέδια που είχε υποσχεθεί πέρυσι ο κ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ, αλλά στις επόμενες 250 πέτυχε την ψήφιση ενός Προγράμματος Σταθερότητας και ενός μνημονίου που καθήλωσε τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα και τους «πετσόκοψε» στο Δημόσιο, τη θεσμοθέτηση ενός σκληρού Ασφαλιστικού, την καθιέρωση ενός «Καλλικράτη» με μείωση του αριθμού των δήμων στο ένα τρίτο και τον πρώτο σύγχρονο νόμο για τους μετανάστες.

Πάνω από όλα, όμως, ήταν μια χρονιά κατά την οποία κυριάρχησαν απόλυτα τα προβλήματα της οικονομίας. Από την 4η Οκτωβρίου ως το Νταβός, στο τέλος Ιανουαρίου του 2010, η κυβέρνηση πίστευε ότι η οικονομία θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί με τη λήψη οριακά σκληρών μέτρων. Από τον Μάρτιο διαπίστωσε πόσο λάθος ήταν οι εκτιμήσεις της ως τον Ιανουάριο και πόσο κοντά ήταν πια η πτώχευση της χώρας και η κατάρρευση ολόκληρης της ευρωζώνης.

Οι περισσότεροι υπουργοί συμφωνούν ότι ο πρώτος χρόνος της διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ, ο οποίος ολοκληρώνεται σήμερα 4 Οκτωβρίου, μπορεί να χωριστεί σε τρεις περιόδους.

 Η πρώτη εκτείνεται από την ημέρα της πανηγυρικής νίκης στις εκλογές ως το τέλος Ιανουαρίου 2010, όταν ξεκινά το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Ηταν η εποχή όπου ο Πρωθυπουργός διαβεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν» και ότι «δεν χρειάζονται νέα μέτρα».

Η δεύτερη αφορά την περιπετειώδη περίοδο συνειδητοποίησης του μεγέθους του κινδύνου και την ανακοίνωση διαδοχικών πακέτων περιοριστικών μέτρων, τα οποία ωστόσο κρίνονταν από τις αγορές ανεπαρκή. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει την ανακοίνωση της δημιουργίας του μηχανισμού στήριξης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου, την προσφυγή της Ελλάδας στον μηχανισμό με δήλωση του Πρωθυπουργού από το Καστελόριζο στις 23 Απριλίου και την ψήφιση του μνημονίου από το Κοινοβούλιο στις 6 Μαΐου.

 Η τρίτη περίοδος ξεκινά μετά την ψήφιση του μνημονίου, περιλαμβάνει την ψήφιση του Ασφαλιστικού στις 8 Ιουλίου και εκτείνεται ως σήμερα, με χαρακτηριστικό σταθμό τον πρώτο ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 7 Σεπτεμβρίου. Από τον Μάιο που ψηφίστηκε το μνημόνιο η κυβέρνηση μπήκε σε τροχιά Ασφαλιστικού. Μετά το Ασφαλιστικό μπήκε σε τροχιά ανασχηματισμού, παρατηρεί στενός συνεργάτης του. Ο κ. Παπανδρέου συζήτησε με πολλούς λιγότερο ή περισσότερο εξ απορρήτων συνομιλητές του και κατέληξε στις 7 Σεπτεμβρίου στην ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος, με κυρίαρχη καινοτομία τη «συγχώνευση» του Μεγάρου Μαξίμου με το υπουργείο Εσωτερικών, τη δημιουργία ισχυρού κέντρου πολιτικού και επικοινωνιακού σχεδιασμού και την ανάδειξη του κ. Ι. Ραγκούση σε Νο 2 της κυβέρνησης.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ

Στενοί συνεργάτες του κ. Παπανδρέου λένε σήμερα ότι «η εμπειρία του Νταβός άλλαξε τον Γιώργο».Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ο Πρωθυπουργός συγκάλεσε διευρυμένη υπουργική σύσκεψη και συζήτησε τη λήψη έκτακτου πακέτου μέτρων, κάτι το οποίο έγινε. Παράλληλα, ανέπτυξε έντονη διεθνή κινητικότητα και υποστήριξε σταθερά (χωρίς κανέναν σύμμαχο αρχικά) την άποψη ότι «η κρίση είναι ευρωπαϊκή και απαιτείται ευρωπαϊκή απάντηση».

Παραλλαγή της θέσης αυτής ήταν το «όπλο στο τραπέζι»,δηλαδή ότι η «ευρωπαϊκή απάντηση» (ο «μηχανισμός») θα μπορούσε να λειτουργήσει εκφοβιστικά για τις αγορές και να σταματήσει η πίεση στους ελληνικούς τίτλους.Η κατάληξη ωστόσο ήταν η Ελλάδα να προσφύγει στον μηχανισμό,να ψηφιστεί το μνημόνιο και να «περάσει» η κυβέρνηση το κρίσιμο τεστ της ψήφισης του Ασφαλιστικού χωρίς σοβαρές πολιτικές αναταράξεις,κάτι που σχεδόν κανένας δεν προέβλεπε ότι θα συμβεί.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=358155&dt=03/10/2010#ixzz11HwDZTZw

Αντισυνταγματική η μείωση μισθών και συντάξεων

Σύμφωνα με πληροφορίες, σημαντικά τμήματα του μνημονίου που υπέγραψε η χώρα μας με την τρόικα μπορεί να κριθούν από τη Δικαιοσύνη αντισυνταγματικά μετά την προσφυγή που κατέθεσαν προ τριμήνου πολλοί φορείς όπως η ΑΔΕΔΥ, ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας, το Τεχνικό Επιμελητήριο, η ΕΣΗΕΑ, η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και άλλες οργανώσεις – συνολικά δέκα επιστημονικοί και επαγγελματικοί φορείς καθώς και αρκετοί μεμονωμένοι πολίτες.

Παράλληλα, πολλοί από τους ίδιους φορείς ετοιμάζουν ακόμη δύο προσφυγές, μία κατά του επικαιροποιημένου μνημονίου και μία κατά του ασφαλιστικού νόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή τον Ιούλιο, δίνοντας έτσι δραματικές διαστάσεις στη νομική και πολιτική σύγκρουση για την ακολουθούμενη πολιτική και τον ρόλο της τρόικας στη χώρα.

«Παραβιάζονται περιουσιακά δικαιώματα»

Η εισήγηση επί της προσφυγής για την αντισυνταγματικότητα του μνημονίου έχει προγραμματιστεί να κατατεθεί την ερχόμενη Παρασκευή 8 Οκτωβρίου και, σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον στο θέμα των περικοπών στους μισθούς και στις συντάξεις είναι θετική.

Ενδέχεται δηλαδή ο εισηγητής να δεχθεί τα βασικά επιχειρήματα των προσφευγόντων, ότι δηλαδή η περικοπή αμοιβών και συντάξεων σε σημαντικό βαθμό και χωρίς χρονικό περιορισμό παραβιάζει τα περιουσιακά δικαιώματα που κατοχυρώνονται στο 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) και ότι το «πάγωμα» των αποδοχών καταργεί ανεπίτρεπτα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, παραβαίνοντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη συνδικαλιστική ελευθερία και συλλογική αυτονομία, αλλά και διεθνείς συμβάσεις.

 Αντιθέτως, η εισήγηση θα είναι μάλλον απορριπτική ως προς το σκέλος της προσφυγής όπου αναφέρεται ότι κακώς το μνημόνιο εγκρίθηκε στη Βουλή με απλή και όχι με αυξημένη πλειοψηφία των 180 ψήφων, καθώς πρόκειται για διεθνή συνθήκη.

Τι θα γίνει αν ακυρωθούν τα μέτρα

Ακόμη κι έτσι όμως, έστω δηλαδή με τη μερική αποδοχή της προσφυγής, τα δεδομένα θα αλλάξουν δραματικά,καθώς η κυβέρνηση δεν μπορεί να παρακάμψει τη δικαστική απόφαση. Σε αυτή λοιπόν την περίπτωση θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί και πάλι με την τρόικα, ώστε να επαναπροσδιορίσει το μίγμα της πολιτικής της και να βρεθούν άλλα μέτρα, ισοδύναμου αποτελέσματος. Με δεδομένο δηλαδή ότι πρέπει να εγκαταλειφθούν ορισμένα μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων και να αποκατασταθούν οι απώ λειες για τον Προϋπολογισμό, η κυβέρνησηθα οφείλει να αντλήσει από άλλες πηγές τα ποσά που θα απαιτούνται για την επίτευξη των κεντρικών στόχων του μνημονίου. Καλά πληροφορημένοι παράγοντες σημειώνουν ότι με τον τρόπο αυτό θα αποκαλυφθεί ότι η κυβέρνηση δεν έκανε καμία σοβαρή διαπραγμάτευση όταν της προτάθηκε το μνημόνιο τον περασμένο Μάιο και ότι αποδέχτηκε όλες τις εύκολες λύσεις που της πρότειναν τότε.

Πάντως, πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση ελπίζει για την όσο γίνεται πιο ήπια στάση του Συμβουλίου της Επικρατείας απέναντι στο μνημόνιο, αφού μια έντονα καταδικαστική απόφαση θα έχει σοβαρές επιπτώσεις και στη διεθνή εικόνα της χώρας, αλλά και στην ίδια την πορεία υλοποίησης των απαιτήσεων της τρόικας.

Η Ελλάδα, όπως επισημαίνουν ορισμένοι παράγοντες, δεν έχει τη δυνατότητα της Ρουμανίας, όπου επίσης απορρίφθηκε δικαστικά η συμφωνία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά η εκεί κυβέρνηση είχε εναλλακτικές λύσεις όπως η αύξηση του ΦΠΑ για να αντισταθμίσει τα χαμένα ποσά, μετά την ακύρωση των περικοπών στους μισθούς.

Εγκυρες πηγές αναφέρουν ότι ίσως, σε πρώτη φάση, δοθεί κάποια αναβολή της εκδίκασης για μερικές εβδομάδες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να υπάρξει καθυστέρηση πέραν του Δεκεμβρίου.

Σε κάθε περίπτωση η νομική σύγκρουση της κυβέρνησης και της τρόικας με τους κοινωνικούς φορείς μπορεί να κρύβει εκπλήξεις, που δυνητικά θα αλλάξουν όλο το σκηνικό και θα οδηγήσουν σε αλλαγή πλεύσης σε πολλούς τομείς.

03/10/2010 10:38

http://img.protothema.gr/0ED3642A4CE62B5566ABEB6B26C3FB0F.jpg

Οι αντιδράσεις και οι χειρισμοί της κυβέρνησης

Αν και συγκριτικά οι φορτηγατζήδες αποδείχθηκαν «σκληρά καρύδια», τελικώς και αυτοί υπέκυψαν. Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά στην περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα. Εκμεταλλευόμενος την κατάρρευση του ανορθολογικού μοντέλου, ο Γιώργος Παπανδρέου κατάφερε δύο πράγματα: Πρώτον, να καταστήσει αναμφισβήτητη αλήθεια το εκβιαστικό δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία». Δεύτερον, να ενοχοποιήσει την κοινωνία, αναδεικνύοντας τις εκτεταμένες παθογένειες στους κόλπους των μικρομεσαίων στρωμάτων.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και βοηθούμενη από τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση επέτυχε τη «σαλαμοποίηση» όχι μόνο των αντιδράσεων, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας. Οποιαδήποτε απεργία αντιμετωπίζεται από τους άλλους κλάδους εχθρικά. Το αποτέλεσμα είναι να ασκείται στους εκάστοτε απεργούς όχι μόνον η ασφυκτική πίεση της εξουσίας, αλλά και των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης.

Στην πραγματικότητα, οι κινητοποιήσεις έχουν ηθικοπολιτικά κηρυχθεί αντικοινωνικές ενέργειες ανεξαρτήτως του εάν είναι δικαιολογημένες ή όχι. Πράγματι, προκαλούν παρενέργειες στην αγορά και παρεμποδίζουν την καθημερινή ζωή, αλλά ο συνταγματικός νομοθέτης το γνώριζε όταν κατοχύρωσε αυτό το δικαίωμα. Ετσι όπως έχουν έλθει τα πράγματα, τα επαγγελματικά στρώματα δεν διαθέτουν πια καμία δυνατότητα άμυνας έναντι της κυβερνητικής πολιτικής.

Οι διαδοχικές ήττες των εκάστοτε απεργών έχουν ενισχύσει την εντύπωση ότι οι κινητοποιήσεις είναι ατελέσφορες. Το γεγονός αυτό επιτρέπει στους κυβερνώντες να λειτουργούν σαν οδοστρωτήρας. Μετά τους φορτηγατζήδες, έχει σειρά άλλη επαγγελματική ομάδα.
Το Μνημόνιο δεν είναι απλώς και μόνο μία δέσμη δημοσιονομικών μέτρων, την οποία υπαγόρευσαν οι δανειστές για να εξασφαλίσουν την επιστροφή των χρημάτων τους. Ουσιαστικά είναι ένα πρόγραμμα βίαιου μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας/κοινωνίας στη βάση των κυρίαρχων νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων. Το γεγονός ότι περιέχει και επιβεβλημένες αλλαγές, οι οποίες έπρεπε να έχουν προ πολλού εφαρμοσθεί, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα του.
Στην πραγματικότητα, αυτό που συντελείται αυτή την περίοδο είναι η βίαιη αποδόμηση του εκτεταμένου και ανθεκτικού στην Ελλάδα «μικροϊδιοκτητικού τρόπου παραγωγής».
 Το εν λόγω μοντέλο είχε αντιφατικές επιπτώσεις στο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Από τη μία πλευρά, απέτρεψε την αύξηση της παραγωγικότητας και διαμόρφωσε τις τιμές σε σχετικά υψηλά επίπεδα. Από την άλλη, όμως, δημιούργησε συνθήκες κοινωνικής ευστάθειας. Χρέος του πολιτικού συστήματος ήταν από νωρίς να ωθήσει τους μικρομεσαίους της αγοράς σε κινήσεις εκσυγχρονισμού με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους, την επιβίωση και τη μεγέθυνση όσων είχαν τη δυνατότητα. Αντί γι’ αυτό, το πολιτικό σύστημα τους αντιμετώπισε σαν εκλογική πελατεία, ανεχόμενο την εκτεταμένη φοροδιαφυγή τους.
Μηχανισμός εκτόνωσης

Τώρα, οι μικρομεσαίοι δεν υφίστανται μόνο την πίεση της κρίσης. Υφίστανται και τα στοχευμένα πλήγματα, που υπαγορεύει η τρόικα, επικαλούμενη συνήθως υπερτιμημένες οικονομικές σκοπιμότητες. Το γεγονός ότι μέχρι τώρα οι κοινωνικές αντιδράσεις ήταν συγκριτικά υποτονικές, είναι μάλλον ανησυχητικό παρά καθησυχαστικό σημάδι. Οι κινητοποιήσεις ήταν παραδοσιακά ένα είδος άτυπης διαπραγμάτευσης των συνδικάτων με την κυβέρνηση. Λειτουργούσαν σαν μηχανισμός εκτόνωσης των κοινωνικών πιέσεων. Τώρα, όμως, οι ενδιάμεσες λύσεις έχουν φύγει από το τραπέζι.

Σε αυτό το ρευστό οικονομικό περιβάλλον, οι πολίτες φοβούνται τη χρεοκοπία και τις συνακόλουθες απειλές. Προσπαθούν να επιβιώσουν, διατηρώντας την ελπίδα πως οι θυσίες τους θα πιάσουν τόπο και η κρίση θα ξεπερασθεί. Υπό την επήρεια αυτού του κλίματος και παρά την έντονη δυσαρέσκειά τους, συνεχίζουν να δίνουν προβάδισμα στο κυβερνών κόμμα. Η σημερινή πολιτική ισορροπία, όμως, είναι ασταθής, μοιάζει με κινούμενη άμμο. Η δυναμική του πολιτικού κλίματος επικαθορίζεται από τη δυναμική της οικονομίας.

Λόγω της βύθισης στην ύφεση, όμως, η φάση, όπου κυριαρχούσαν τα ανωτέρω συμπληρωτικά συναισθήματα του φόβου και της ελπίδας, φαίνεται ότι τελειώνει. Η μαζική πτώχευση μικρομεσαίων και το κύμα απολύσεων παράγουν κοινωνική απόγνωση. Οταν στην κοινωνία συγκεντρωθεί η κρίσιμη μάζα απόγνωσης, η απόγνωση θα αρχίσει να μετατρέπεται σε οργή. Στην τρίτη αυτή φάση, μία αφορμή, ένα τυχαίο γεγονός θα είναι ικανό να προκαλέσει κοινωνική ανάφλεξη.
Hμερομηνία δημοσίευσης: 03-10-10
Του Σταυρου Λυγερου

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_03/10/2010_417325

     Από το μίσος στο χάος
                Φθινοπωρινά σενάρια πολιτικής
             και κοινωνικής αποσταθεροποίησης
                         Διαθέσεις ψήφου διαμαρτυρίας και «τιμωρίας»

             καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις για τις περιφερειακές εκλογές

ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ του Υπουργικού Συμβουλίου της περασμένης Δευτέρας, όπου συζητήθηκαν η περαίωση των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων και η επιτάχυνση του έργου της Δικαιοσύνης, το κλίμα ήταν χαλαρό και οι υπουργοί άνετοι και ευδιάθετοι. Οπως χαρακτηριστικά μετέφερε έμπειρο κυβερνητικό στέλεχος, «έμοιαζε με συνεδρίαση Υπουργικού Συμβουλίου του Λουξεμβούργου». Κάποια στιγμή μάλιστα επιφανή μέλη του παρασύρθηκαν και άρχισαν να συζητούν για τη φιλοσοφία του δικαίου. Πιθανώς η περιγραφόμενη χαλαρότης να ήταν συγκυριακή

και αποτέλεσμα του κύματος αισιοδοξίας που μετέφερε από τις ΗΠΑ ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου. Ωστόσο, μια πιο συστηματική προσέγγιση των αντιλήψεων που τείνουν να επικρατήσουν στην ελληνική κοινωνία θα πάγωνε κάθε διάθεση χαλάρωσης στην κυβερνητική ηγετική ομάδα.

Τα μηνύματα που στέλνουν οι δημοσκόποι, οι οποίοι τούτο τον καιρό, εν όψει των περιφερειακών εκλογών, επιχειρούν να προσεγγίσουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης, δεν είναι τα καλύτερα. Σημαντικά τμήματα της κοινωνίας εμφανίζονται οργισμένα, αποδίδουν ευθύνες στα κόμματα εξουσίας και τείνουν να κυριαρχηθούν από διάθεση καταδίκης. Το χειρότερο είναι ότι οι δημοσκόποι ανιχνεύουν την ανάπτυξη συνθηκών κοινωνικού μίσους, οι οποίες αν επικρατήσουν θα διαμορφώσουν περιβάλλον τυφλών συγκρούσεων.

Η εμπειρία των Δεκεμβριανών του 2008, αλλά και η ατμόσφαιρα έντονης αμφισβήτησης που εκφράσθηκε με τρόπο άκρως επιθετικό στις αρχές του περασμένου Μαΐου όταν οι δυστυχείς τραπεζοϋπάλληλοι της Μarfin Βank κάηκαν και απειλήθηκε εισβολή διαδηλωτών στο Κοινοβούλιο, καθιστά τις ανησυχίες βάσιμες. Τελευταία μάλιστα η απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων και όσα τη συνόδευσαν επιβεβαιώνουν επιθετικές διαθέσεις, ακόμη και από επαγγελματικές ομάδες χωρίς αγωνιστικές περγαμηνές.

Σύμφωνα πάντα λοιπόν με τις τελευταίες έρευνες των διαθέσεων της κοινής γνώμης, εκτιμάται ότι σημαντικά τμήματα του πληθυσμού πιθανώς να κινηθούν αλλοπρόσαλλα στις προσεχείς εκλογές, χωρίς κομματική πυξίδα, παρά μόνο με διάθεση τιμωρίας τόσο της κυβέρνησης όσο και του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τόσο οι υποψήφιοι του ΠαΣοΚ όσο και της Νέας Δημοκρατίας συγκεντρώνουν ισχνά ποσοστά. Ειδικώς στην Περιφέρεια της Αττικής όπου αναμετριούνται τρεις υποψήφιοι προερχόμενοι από τον χώρο του κυβερνώντος κόμματος οι προβλέψεις είναι επισφαλείς και ο κατακερματισμός φανερός. Οπως βεβαίως και η διάθεση αποχής από τις εκλογές. Γενικώς καταγράφεται διάθεση κατάθεσης ψήφου διαμαρτυρίας και τιμωρίας. Αρκετοί πολίτες εμφανίζονται διατεθειμένοι να προσπεράσουν τις θεωρούμενες κομματικές επιλογές, δείχνουν πρόθυμοι να επιλέξουν μοναχικές υποψηφιότητες και δεν είναι απίθανο να δώσουν αποτέλεσμα άκρως προβληματικό, ιδιαιτέρως για την κυβέρνηση. Τυχόν επικράτηση τέτοιων τάσεων θα ενισχύσει την εκδοχή του χάους. Ενα δυσμενές για την κυβέρνηση αποτέλεσμα θα θεωρηθεί ότι συνιστά ευθέως αμφισβήτηση του μνημονίου αλλά και των προσπαθειών σταθεροποίησης.

Ετσι πιθανώς να ερμηνευθεί και από τις αγορές, οι οποίες διψούν για κακά νέα από την Ελλάδα και είναι έτοιμες να αποδεχθούν το χειρότερο σενάριο. Στην περίπτωση αυτή η προσέγγιση των διεθνών αγορών θα δυσκολέψει, η εφαρμογή του μνημονίου θα αντιμετωπίσει πολύ περισσότερες αντιδράσεις και σταδιακά όσο θα εντείνεται η καχυποψία για την ελληνική υπόθεση τόσο θα τείνει να επικρατήσει η εκτίμηση μιας τρελής πορείας προς τον γκρεμό και την επιδιωκόμενη από πολλούς αναδιάρθρωση του χρέους.

Με άλλα λόγια, τυχόν επικράτηση ρεύματος αμφισβήτησης στις περιφερειακές εκλογές θα διαμορφώσει περιβάλλον μεγάλης αναταραχής και τυφλών συγκρούσεων, οι οποίες συντηρούμενες στον χρόνο θα επιφέρουν πολιτικό και κοινωνικό χάος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για ολόκληρη την προσπάθεια διάσωσης της ελληνικής οικονομίας.

Αποτελεί λοιπόν κεφαλαιώδες ζήτημα η ταχεία αποκατάσταση της ροής του διεθνούς τραπεζικού χρήματος προς την Ελλάδα. Αντιθέτως, αν διατηρηθούν επί μακρόν οι σημερινές συνθήκες υποχρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας, πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις ακόμη και υγιείς θα αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών κ. Δ. Δασκαλόπουλος έθεσε το θέμα στις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες.

TΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΔΥΣΚΟΛΕΨΟΥΝ...

Εμπειροι υπουργοί της κυβέρνησης εμφανίζονται σχεδόν πεπεισμένοι ότι προσεχώς οι πολιτικές συνθήκες θα δυσκολέψουν.Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο να ενταθούν τώρα οι προσπάθειες και οι προπαρασκευαστικές κινήσεις,ώστε να επισπευσθεί η επανασύνδεση της ελληνικής οικονομίας με τις διεθνείς αγορές και να εξασφαλισθεί το ταχύτερο χρηματοδοτική επάρκεια ικανή να ανακουφίσει την οικονομική δραστηριότητα.Ως εκ τούτου δεν είναι άσχετη με τα παραπάνω η ενεργοποίηση του τέως αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ.Λ. Παπαδήμου και νυν πρωθυπουργικού οικονομικού συμβούλου,ο οποίος τις επόμενες ημέρες θα ταξιδέψει στις ΗΠΑ για σειρά κρίσιμων επαφών με μεγάλες διεθνείς τράπεζες και ισχυρούς επενδυτικούς ομίλους,με σκοπό την προλείανση του εδάφους.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=358154&dt=03/10/2010#ixzz11HvkoEts

Το δημόσιο συμφέρον

Πάντα ετίθετο το ερώτημα γιατί ξεπουλιούνται οι ΔΕΚΟ, για να προστεθεί το επόμενο και πώς γίνεται, ενώ θεωρούνται από τους νεοφιλελεύθερους εκσυγχρονιστές και μεταρρυθμιστές απαξιωμένες και αναποτελεσματικές και μονίμως χρεωμένες, να προτιμώνται τόσο πολύ από τους δήθεν επενδυτές, οι οποίοι πράγματι εξαγοράζουν, επιλεκτικά, κρατικές επιχειρήσεις.

Ο δήθεν ανταγωνισμός της αγοράς είναι ένα πρόβλημα. Πώς όμως το λύνουν αυτό οι νέοι αγοραστές; Με αύξηση των τιμολογίων, δηλαδή να πληρώνουν οι καταναλωτές περισσότερα. Και τίθεται ένα νέο ερώτημα. Ολοι αυτοί που τις πουλάνε, σαν να είναι δική τους περιουσία, δεν βρίσκουν τον τρόπο να γίνουν αποδοτικές και ανταγωνιστικές και τότε πώς πλασάρονται ως τεχνοκράτες ειδικοί; Που όλα τα σφάζουν όλα τα μαχαιρώνουν; Η απάντηση υπάρχει και είναι βαθύτατα πολιτική. Χρόνια τώρα ο δημόσιος τομέας απαξιώνεται. Το ζημιογόνες λειτουργεί εκφοβιστικά, για να κυριαρχήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις των πάντων και να αναχθούν το χρήμα και το κέρδος σε υπέρτατες θεότητες του καπιταλισμού. Η δημόσια περιουσία και το δημόσιον αγαθόν πλέον τείνουν να εκλείψουν. Βλέπουμε πώς αντιμετωπίζεται το Ελληνικόν, ο λεγόμενος πνεύμονας πρασίνου για την Αττική. Τεμαχίζεται, εμπορευματοποιείται και «καταροποιείται», βλέπουμε τι σημαίνει περαίωση, που μπορεί να συλλαμβάνεται αυτός που κλέβει από την εφορία ένα ευρώ και ο μεγάλος φοροφυγάς των εκατομμυρίων ευρώ να γλιστράει και να μην τιμωρείται.

Εχουν χάσει τον έλεγχο οι κυβερνώντες, παίρνουν μέτρα καταφανώς αντιλαϊκά. Στο όνομα της αναδιάρθρωσης της Παιδείας την εμπορευματοποιούν κι ας φωνάζουν οι φοιτητές και οι καθηγητές η Παιδεία δεν είναι εμπόρευμα. Καταστρατηγώντας με πλάγιους τρόπους το άρθρο 16 του Συντάγματος, που οι νέοι το υπερασπίστηκαν στους δρόμους.

Ξένοι σύμβουλοι καλούνται να μας σώσουν, να μας βγάλουν από την κρίση που την περιορίζουν στο οικονομικό επίπεδο, ενώ η κρίση είναι βαθύτατα πολιτική και πολιτιστική.

Αν δεν γνωρίσουμε τη χώρα μας, θα αισθανόμαστε ξένοι και εμείς και δεν θα την αγαπήσουμε. Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση που αναγκαζόμαστε να προβληματιστούμε, να αναστοχαστούμε και να αποφασίσουμε πως από μόνοι μας θα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, για να μην επιτρέψουμε στους ειδικούς «μυαλοπώληδες» να μας επιβληθούν, με άλλα λόγια να δώσουμε νόημα, διά της συμμετοχής μας στη Δημοκρατία, την οποία επικαλούνται και χρησιμοποιούν, παρότι είναι μειοψηφία, εναντίον μας.

Ενώ είμαστε για παράδειγμα με την ήπια μορφής ενέργειας, η υπερβολή διά της υπερεκμετάλλευσης θα πρέπει να μας κάνει να αντιδράσουμε. Η πράσινη ανάπτυξη γίνεται γκρίζα, οι κεραίες τηλεφωνίας γίνονται κέρατα των βουνών μας, αισθητικά τέρατα και επικίνδυνα. Οι ανεμογεννήτριες στις ολόγυμνες βουνοκορφές λειτουργούν ως ανεμιστήρες των οριζόντων, δεν καλύπτουν τις ανάγκες τις υπαρκτές, αλλά η κατάχρησή τους γίνεται για περισσότερα κέρδη σ’ αυτούς που τις εκμεταλλεύονται ως δήθεν επενδυτές.

Ακόμα και με τα φωτοβολταϊκά, η μαζική τους χρήση μπορεί να εκμαυλίσει τους αγρότες, με τις επιδοτήσεις και με τα συμβόλαια, τα λεγόμενα ενεργειακά με τη ΔΕΗ, η οποία κινδυνεύει να τεμαχιστεί και να πουληθεί.

Από τον Δημήτρη Παπαχρήστο, συγγραφέα - «E» 1/10
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11374

Απειλές εξέγερσης στο ΠαΣοΚ

Εντονες διαμαρτυρίες από βουλευτές επειδή όλα τα σημαντικά νομοσχέδια
ψηφίστηκαν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος

Αντιμέτωπος με τη μαζική δυσαρέσκεια των βουλευτών θα βρεθεί ο νέος γραμματέας της ΚΟ του ΠαΣοΚ που αναμένεται να εκλεγεί την ερχόμενη Δευτέρα, έναν μήνα μετά τον ανασχηματισμό, που είχε ως συνέπεια να παραμείνει κενή η θέση λόγω της μετακόμισης του κ. Χρ.Παπουτσή στην κυβέρνηση.

Μετά και την ψήφιση του νομοσχεδίου για την περαίωση των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, στους κόλπους της ΚΟ κυρίαρχη είναι η αίσθηση ότι οι βουλευτές δεν είδαν την αναβάθμιση του ρόλου τους όπως αυτή είχε εξαγγελθεί και περιγραφεί τις πρώτες ημέρες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠαΣοΚ, μετά τις εκλογές του περυσινού Οκτωβρίου. Βασικός παράγων ενόχλησης των βουλευτών της συμπολίτευσης είναι το γεγονός ότι σχεδόν όλα τα κρίσιμα νομοσχέδια μέχρι στιγμής ήλθαν στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, με αποτέλεσμα η ενημέρωσή τους από τους συναρμόδιους υπουργούς (και στις περισσότερες των περιπτώσεων από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ) να γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες. «Πρέπει να δουλέψει διαφορετικά η Κοινοβουλευτική Ομάδα, η κυβέρνηση πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή επαφή μαζί της και με τους αρμόδιους εισηγητές των ΚΤΕ,γιατί αυτή η “βιομηχανία του κατεπείγοντος” θα οδηγήσει σε αρνητικά αποτελέσματα και πιθανώς σύντομα» έλεγε χαρακτηριστικά την προηγούμενη εβδομάδα ένα από τα έμπειρα κοινοβουλευτικά στελέχη του ΠαΣοΚ, το οποίο είναι μέλος του ΚΤΕ Οικονομικών και έχει ζήσει στο διάστημα των τελευταίων μηνών όλη την ένταση με την οποία πέρασαν από τη Βουλή τα νομοσχέδια του υπουργείου Οικονομικών.

Το ζήτημα ετέθη δημοσίως στη Βουλή από τον κ. Απ. Κακλαμάνη κατά την προχθεσινή συζήτηση του νομοσχεδίου για την περαίωση. «Η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το κατεπείγονδιότι το κατεπείγον, όταν χρησιμοποιείται, είναι είτε γιατί υπάρχει απόλυτη ανάγκη που πρέπει να είναι κατανοητή από το Σώμα ή όταν θέλει κάτι να κρύψει» τόνισε από το βήμα ο πρώην πρόεδρος της Βουλής.

Η απάντηση κυβερνητικών στελεχών στις ανησυχίες αυτές των βουλευτών είναι ότι οι οικονομικές συνθήκες από μόνες τους έχουν επιβάλει τη διαδικασία του κατεπείγοντος, παράλληλα όμως συνεργάτες του Πρωθυπουργού αναγνωρίζουν ότι οι βουλευτές έχουν φτάσει στα όριά τους καθώς τους τελευταίους μήνες εμφανίζονται διαρκώς να ενίστανται σε διάφορα νομοσχέδια ή επί μέρους διατάξεις, τελικά να τα ψηφίζουν και σε κάθε περίπτωση να βρίσκονται εκτεθειμένοι έναντι των ψηφοφόρων τους. Εχοντας υπόψη το πρόβλημα, ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου αναμένεται να απαντήσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στις ανησυχίες των βουλευτών κατά την ομιλία του προς την ΚΟ του κόμματος, η οποία αναμένεται να συνεδριάσει στις αρχές της εβδομάδας εν όψει της έναρξης των εργασιών της Ολομέλειας της Βουλής.

Μέχρι στιγμής με τη διαδικασία του κατεπείγοντος έχουν ψηφιστεί στη Βουλή: το μνημόνιο, η επιβολή έκτακτων οικονομικών μέτρων και περικοπών μισθών και συντάξεων, η επιβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, η περαίωση και μαζί με αυτήν η τροπολογία για την αυστηροποίηση των διαδικασιών και ποινών για τους οδηγούς φορτηγών που δεν συμμορφώνονται με την επίταξη. «Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες δεν είναι αυτές που είχαν περιγραφεί και ο ρόλος μας υποβαθμίζεται» λένε σχετικώς βουλευτές της συμπολίτευσης και έχουν διαμηνύσει την ενόχλησή τους στην ηγεσία της κυβέρνησης.

Ο Β. Εξαρχος υποψήφιος γραμματέας ΚΟ

Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=357998&dt=02/10/2010#ixzz11CGry05L

         Απορία

"Οι εκλογές θα γίνουν αφού φύγει η τρόϊκα" τόνισε ο κ. Παπανδρέου στη προχθεσινή συνάντηση του με τους δημοσιογράφους.
Κι αν δεν φύγει?

Αναρτήθηκε από citizen στις 10:49 π.μ. 0 σχόλια

                         Υπάρχει λύση;

Γράφει η Κοραλία.

Δεδομένων των οικονομικών συνθηκών και των μέτρων λιτότητας, η κυβέρνηση στην επικοινωνιακή πολιτική παίρνει άριστα. Τα μέσα που χρησιμοποιεί αποτελεσματικά για να εδραιώσει την κυριαρχία της είναι:

-Ο φόβος, π.χ. "βουλιάζουμε", "τιτανικός". Αποτέλεσμα με μικρή σχετικά αντίσταση έχει υλοποιήσει μέτρα αντιλαϊκά, κοινωνικά άδικα και άνισα που στοχεύουν τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ενώ ταυτόχρονα αποδιαρθρώνει τις εργασιακές σχέσεις και το κοινωνικό κράτος.

-Η συλλογική ενοχή κ ευθύνη. Το "όλοι τα φάγαμε", δεν είναι ένας τυχαίος και ειλικρινής λόγος. Έχει σημασία ποιός, πότε και γιατί το λέει. Στοχεύει στη συλλογική ενοχή και επομένως στην απομείωση οποιασδήποτε πολιτικής αντίστασης.

-Οι παραπομπές σε εξεταστικές ως λαικού πασατέμπου. Η δήθεν τομή για την κάθαρση του πολιτικού συστήματος έχει στόχο την συκοφάντιση, τη σπίλωση των πολιτικών αντιπάλων εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από την ουσία της οικονομικής και πολιτικής ζωής.

-Το ψεύδος και η μισή αλήθεια. Π.χ. Δεν θα πάρουμε νέα μέτρα, τα μέτρα τα επιβάλει το μνημόνιο και οι κακοί της τρόικας, θα πετύχουμε τους στόχους μας, θα δωθούν πισω τα χαμένα εισοδήματα στο ορατό μέλλον....

-Τη στήριξη από τα συμφέροντα των ΜΜΕ που αναδεικνύουν την κυβερνητική ατζέντα με τρόπο που συμφέρει την κυβέρνηση, αποσιωπώντας προβλήματα και θέματα ή αναδεικνύοντας μόνο την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης.

-Τα ασπόνδυλα όντα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ που απαρνούνται αγόγγυστα ή κλαψουρίζοντας τον πολιτικό τους λόγο. Με αντάλλαγμα την παρούσα και πρόσκαιρη πολιτική τους ισχύ και παρουσία στο σύστημα του ΓΑΠ και σε κυβερνητικούς θώκους δε διστάζουν να στέλνουν ανάθεμα διαγράφοντας το παρελθόν τους στην κυβέρνηση Σημίτη.

Υπάρχει λύση; Ασφαλώς, αλλά δεν εγγυάται επιτυχή έκβαση. Τουλάχιστον όμως προστατεύει την αξιοπρέπεια, όσων ακόμα δίνουν σημασία στην παρωχημένη αυτή λέξη. Είναι ο αντιπολιτευτικός, ειλικρινής (χωρίς λαικισμό) πολιτικός λόγος. Φαντάζει γενικόλογο; Θεωρώ ότι υπάρχουν τα πολιτικά μυαλά που διαθέτουν απόψεις. Είναι εύκολο; Όχι βέβαια αλλά αξίζει τον κόπο.

Read more: http://yperpasok.blogspot.com/#ixzz11GyAXpZ4

    Ο κ. Σημίτης αγρίεψε...

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν οτι ο κ. Ρέππας και ο κ. Παμπούκης, μόλις πρίν μισή ώρα προσήλθαν στο σπίτι του κ. Σημίτη με σκοπό να ηρεμήσουν τον πρώην πρωθυπουργό για τις χθεσινές δηλώσεις του κ. Παπανδρέου σχετικά με το ενδεχόμενο η εξεταστική επιτροπή για την οικονομία να επεκταθεί χρονικά μέχρι το 2001.

Ο κ. Σημίτης δήλωσε " εξεταστική επιτροπή για την οικονομία θα πρέπει να γίνει για την περίοδο απο το 1996 και μετά. Δεν μπορεί η ίδια κυβέρνηση και τα ίδια πρόσωπα να ήταν έντιμοι πρίν το 2001 και ύποπτα μετά.Υπονοούμενα, μισόλογα και πολιτικές εντυπώσεις δεν είναι αποδεκτά".

Όλοι φοβούντα όλους και προπάντων εκείνους που γνωρίζουν και κατέχουν στοιχεία για κυβερνητικές και μη κυβερνητικές δράσεις και επεμβάσεις. Ο κ. Παπανδρέου, μετά το χθεσινό απαράδεκτο σχόλιο του για τη διακυβέρνηση Σημίτη, ανέκρουσε πρύμνα εξαπολύοντας στα κανάλια τον κ. Πεταλωτή για να μαζέψει τα ασυμάζευτα. Θα ήταν καλλίτερα για όλους, αν ο κ. Παπανδρέου φρόντιζε να αποστηθίζει καλύτερα τις δηλώσεις του και αν μπορούσε να αναλάβει τις ευθύνες ενός λαοπρόβλητου πρωθυπουργού, που δεν εργάζεται αποκλειστικά και μόνο για αποδρομή του σε υψηλά καθήκοντα της αλλοδαπής.

Αναρτήθηκε από ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ στις 12:47 π.μ. 2 σχόλια

                     Μάρκος αλλά όχι Μπότσαρης

Ο κ. Μάρκος Μπόλαρης, υποψήφιος περιφερειάρχης της περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Ψάχνει για αντιπεριφερειάρχες και εισπράττει τη μία άρνηση μετά την άλλη. Όσοι δε αποδέχονται τους απορρίπτει η υπό τη κ.Βάρτζελη επιτροπή.Ταυτόχρονα καμμία υποστήριξη (οικονομική και πολιτική) δεν προσφέρεται απο το οργανωμένο Πασοκ. Νοιώθει παγιδευμένος και θύμα της αφοσίωσης του στον κ. Παπανδρέου. Η βουλευτής της Α Θεσσαλονίκης κ. Χρύσα Αράπογλου είναι η μόνη που του προσφέρει αφειδώλευτα τη βοήθεια της. Όλοι οι άλλοι με πρόσχημα οτι ασχολούνται και εργάζονται για τον κ. Μπουτάρη, ούτε ενδιαφέρονται ,ούτε απασχολούνται.Τελικά και μετά τις εκλογές οι προοδευτικοί βορειοελλαδίτες ,πάλι θα ψάχνονται και πάλι θα απορούν πως χαρίσανε τη Θεσσαλονίκη σε υπερσυντηρητικά χέρια. Όλα αυτά οδηγούν σε σκέψεις οτι ίσως είναι προτιμότερο να αποσυρθεί του εκλογικου αγώνα ο πολύτεκνος κ. Μπόλαρης. Και να έρθει ποιός? Ίσως ο σωτήρας Γιάννης Μαγκριώτης. Άβυσσος η ψυχή της κ. Βάρτζελη. Κυρία μου σας πληροφορούμαι οτι κάθε σκέψη αντικατάστασης του κ. Μπόλαρη είναι πολιτικό έγκλημα και ολέθριο πολιτικό σφάλμα.Εκτός αν συμπαθείτε τον κ. Ψωμιάδη. Οπότε πάσο και ξερό ψωμί.

http://yperpasok.blogspot.com/

                                                Αστοχίες

Οι πειραματισμοί του ΠΑΣΟΚ στον χώρο της μειονότητας είναι γνωστοί, αλλά φαίνεται ότι ουδείς διδάσκεται από τις αστοχίες του παρελθόντος. Περιμέναμε, λοιπόν, κάποια αντίδραση από το επίσημο ΠΑΣΟΚ για την περίπτωση της Σ. Μουσταφάογλου, που ηγείται του «ανεξάρτητου» συνδυασμού στον Δήμο Κομοτηνής, έχοντας τις ευλογίες των «προξενικών» του ψευδομουφτή και των καταλοίπων του κόμματος του Σαδίκ, που φιλοδοξεί να αποτελέσει τον εκφραστή του τουρκισμού στη Θράκη.

 Και δεν αρκεί μια απλή αποδοκιμασία ή έστω μια διαγραφή. Ας αναζητηθούν και οι ευθύνες των τοπικών παραγόντων, που πλασάρισαν στον Γ. Παπανδρέου την κ. Μουσταφάογλου ως το μεγάλο «αστέρι» της πολιτικής και συγχρόνως τη στήριζαν για να εξασφαλίζουν ψήφους από τα ακραία στοιχεία της μειονότητας...

"Γραφικότητες" ΕΘΝΟΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11420&subid=2&pubid=34264948

«Δύναμη και ειλικρίνεια»...για τον πρωθυπουργό

Βραβεύεται ο Γ.Παπανδρέου από τους Γερμανούς

Από τα χέρια του Άκερμαν το βραβείο

Στο Βερολίνο μεταβαίνει σήμερα ο πρωθυπουργός, καθώς το απόγευμα αναμένεται να τιμηθεί με το γερμανικό βραβείο «Κβαντρίγκα» («Quadriga»), για την προσπάθειά του «να αναδιαρθρώσει την ελληνική δημοσιονομική πολιτική και να αποτρέψει την πτώχευση του κράτους». Την προσφώνηση για την απονομή στον Γ. Παπανδρέου θα κάνει ο πρόεδρος της Deutsche Bank, Γιόζεφ Ακερμαν. Με το ίδιο βραβείο τιμάται και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Όπως αναφέρει η επιτροπή των βραβείων, ο πρωθυπουργός τιμάται στην κατηγορία "Δύναμη και Ειλικρίνεια". Με βραβείο "Κβαντρίγκα" τιμώνται επίσης ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο τελευταίος πρωθυπουργός της πρώην Ανατολικής Γερμανίας Λόταρ ντε Μεζιέρ, οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις στο πρόσωπο του υπουργού Άμυνας Καρλ-Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ, ο Δανο-ισλανδός καλλιτέχνης Ολαφούρ Ελίασον, καθώς και το ζευγάρι Άλμπρεχτ και Κριστίνα Χένινγκ για την κοινωνική τους δραστηριοποίηση υπέρ των φτωχών στο Νεπάλ.

Να σημειωθεί ότι τα βραβεία "Κβαντρίγκα" απονέμονται κάθε χρόνο στις 3 Οκτωβρίου - εθνική εορτή ενοποίησης της Γερμανίας - σε πανηγυρική τελετή στο μέγαρο συναυλιών στη Ζεντάρμενμαρκτ του Βερολίνου. Φέτος, η Γερμανία γιορτάζει την 20ή επέτειο της ενοποίησής της και το μήνυμα των βραβείων είναι: "Μοιραζόμαστε αξίες - Γερμανία, Ευρώπη και ο κόσμος".
Ανάμεσα στις διεθνείς προσωπικότητες που έχουν τιμηθεί από το 2003 με βραβείο "Κβαντρίγκα" περιλαμβάνονται οι Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, Βάτσλαβ Χάβελ, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, Ταγίπ Ερντογάν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Γκέρχαρτ Σρέντερ, αλλά και καλλιτέχνες όπως οι Πίτερ Γκάμπριελ, Μάριος-Μίλερ Βεστερχάγκεν κ.α.
Το βραβείο φέρει το όνομα "Quadriga" από το τέθριππο άρμα που μεταφέρει τη θεά Νίκη στην πόλη του Βερολίνου και κοσμεί την Πύλη του Βραδεμβούργου,ως σύμβολο της γερμανικής πρωτεύουσας. Τα τέσσερα άλογα της παράστασης συμβολίζουν τη φιλία, την ευφυία, τη χρηστή διοίκηση και το θάρρος.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=209482