Ο Δραγουμάνος του Βεζίρη (*)

--------------------------------------------------------------------------------
          Τα πιο δύσκολα έπονται
Πήρε νέες οδηγίες
Η "πολυμερής εξωτερική πολιτική" που διαμορφώνουν -τοις ‘κείνων ρήμασι πειθόμενοι- το δίδυμο που σκοτώνει, ΓΑΠ-Δρούτσας, τους οδήγησε σε κάποιες συναντήσεις στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη. Η πιο ενδιαφέρουσα ήταν αναμφίβολα με τον πρόεδρο του Ιράν. Τι ειπώθηκε σ' αυτήν δεν θα το μάθουμε. Τα είπε μόνο στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ.
Λίγες ώρες πριν, ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ είχε δηλώσει, μιλώντας στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ότι ο καπιταλισμός βρίσκεται «στο κατώφλι του θανάτου» και ότι είναι καιρός για ένα νέο οικονομικό σύστημα.

«Ο μεροληπτικός μηχανισμός του καπιταλισμού και οι ηγεμονικές προσεγγίσεις έχουν ηττηθεί και πλησιάζουν στο τέλος» δήλωσε κατά τη διάρκεια της συνέλευσης για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας. Πρόσθεσε ότι οι «αντιδημοκρατικοί και άδικοι μηχανισμοί εξουσίας των σωμάτων που λαμβάνουν τις αποφάσεις στο διεθνές οικονομικό και πολιτικό πεδίο, αποτελούν τους λόγους πίσω από τις συμφορές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα».

Νωρίτερα, μιλώντας με ιδιοκτήτες και υπεύθυνους αμερικανικών μέσων ενημέρωσης δήλωσε ότι «Οι ΗΠΑ δεν καταλαβαίνουν με τι μοιάζει ένας πόλεμος. Όταν ένας πόλεμος ξεκινά, δεν γνωρίζει όρια» πρόσθεσε. Ο κ. Αχμαντινετζάντ κάλεσε επίσης τις ΗΠΑ να μην αναμειχθούν στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν.

Ο Γ. Παπανδρέου ο μικρός, μετά τη συνάντησή του με τον Ιρανό πρόεδρος ανακοίνωσε γενικόλογα πως «συζητήθηκε το θέμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και η κατάσταση στη Μέση ανατολή». Τι πραγματικά συζητήθηκε τα ανέφερε χαρτί και καλαμάρι στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ JOE BIDEN, που ήταν αρμόδιος να συναντηθεί με τους δευτεροκλασάτους επισήμους.

Ο ΓΑΠ πήρε επίσης οδηγίες για την πολιτική που θα εφαρμοστεί στα Βαλκάνια από τις ΗΠΑ.

Τίτλους (όχι φυσικά το περιεχόμενο) της συζήτησης που είχαν ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γιώργο Παπανδρέου το μικρό, κατά τη μακρά συνάντηση που είχαν χθες, περιγράφει ανακοίνωση του Λευκού Οίκου που μετέδωσε το ΑΠΕ:

«O αντιπρόεδρος Μπάιντεν συναντήθηκε σήμερα με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου στο πλαίσιο των συχνών διαβουλεύσεων της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους συμμάχους μας για την κοινή μας ατζέντα αλλά και της αναγνώρισης της ιστορικής σχέσης ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα.

Ο αντιπρόεδρος εξέφρασε τη σθεναρή υποστήριξή του στις οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις της Ελλάδας και χαιρέτισε την τολμηρή ηγεσία του πρωθυπουργού. Εξέφρασε την εκτίμησή του για τις προσπάθειες του πρωθυπουργού να προωθήσει την ενσωμάτωση των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και υπογράμμισε την ανάγκη οι ηγέτες στην Αθήνα και τα Σκόπια να συμφωνήσουν σύντομα σε μια κοινά αποδεκτή λύση για να επιλύσουν τις διαφορές τους γύρω από το ζήτημα του ονόματος.

Οι δύο ηγέτες συζήτησαν την πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και τρόπους για να προχωρήσουν εμπρός έτσι ώστε οι λαοί της Σερβίας και του Κοσόβου να είναι σε θέση να ενσωματωθούν πλήρως σε μία Ευρώπη ενωμένη, ελεύθερη και ειρηνική.

Ο αντιπρόεδρος και ο πρωθυπουργός συζήτησαν την κατάσταση στην Κύπρο και εξέφρασαν την πλήρη υποστήριξή τους στη διαδικασία που υλοποιούν οι Κύπριοι υπό τις καλές υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, προς μία δίκαιη και βιώσιμη λύση που επανενώνει την Κύπρο σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Ο αντιπρόεδρος χαιρέτισε επίσης τις προσπάθειες της Ελλάδας και της Τουρκίας να ενδυναμώσουν τις σχέσεις τους.

Ο αντιπρόεδρος και ο πρωθυπουργός συζήτησαν επίσης για τη Μέση Ανατολή. Οι δύο ηγέτες υπογράμμισαν την υποστήριξή τους στις απευθείας συνομιλίες μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων και στην ανάγκη να συνεχίσουν οι δυο πλευρές τη διαδικασία έως ότου καταλήξουν σε συμφωνία για δύο κράτη. Ο αντιπρόεδρος επανέλαβε την ανάγκη το Ιράν να συμμορφωθεί πλήρως και χωρίς όρους με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα και να συμμετάσχει εποικοδομητικά σε συνομιλίες με τα πέντε μόνιμα μέλη του ΣΑ και τη Γερμανία».

Ούτε μας διαφώτισε για τη συνάντηση αυτή ο ΓΑΠ, μετά την έξοδό του από το Λευκό Οίκο. Δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να κάνω αντιπαραβολή στην δήλωση που έκανε στην μητρική του γλώσσα με εκείνη στα ελληνικά, επειδή ο εκφωνητής της ΕΡΤ είχε την ιδιοφυή ιδέα να μεταφράζει ταυτόχρονα από τα αγγλικά, ούτως ώστε να την ακούσουμε δύο φορές στα ελληνικά, με ερωτήματα ως προς την ακριβή μετάφραση.

Η δήλωση ΓΑΠ

«Είχαμε μια πολύ εποικοδομητική συνάντηση με τον Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Jo Biden.

Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, και βεβαίως, από την εποχή που ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας. Οι πρώτες απόψεις που ανταλλάξαμε ήταν γύρω από την διεθνή οικονομία, μια ανάλυση για το πού πηγαίνει η διεθνής οικονομία, την ανάγκη για μεγαλύτερη αναπτυξιακή προσπάθεια. Τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας, πολύ σημαντικό πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, σημαντικό πρόβλημα για την Ευρώπη, για την Ελλάδα και τις πολιτικές που πρέπει να ακολουθήσουμε από κοινού για να δώσουμε ώθηση στην αναπτυξιακή προοπτική, στη διεθνή οικονομία.

Βέβαια, εξέφρασε την απόλυτη ικανοποίησή του και αναγνώρισε τις μεγάλες προσπάθειες της Ελληνικής Κυβέρνησης, αλλά και του Ελληνικού λαού, πετυχημένες, θα έλεγα, με την έννοια ότι βρισκόμαστε σε σωστό δρόμο και κάνουμε μεγάλες αλλαγές, οι οποίες θα ενδυναμώσουν τη χώρα μας, θα ισχυροποιήσουν την οικονομία μας, θα βγάλουν τη χώρα από τη θέση της έλλειψης αξιοπιστίας που υπήρχε προηγουμένως, αλλά θα δώσουν και ώθηση στις επενδύσεις και στις δυνατότητες της χώρας μας για μια ανταγωνιστική οικονομία.

Πέρα από τα οικονομικά, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε σειρά θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, τις πρόσφατες συζητήσεις στη Μέση Ανατολή, για την ειρηνευτική διαδικασία.

Είχα εκεί την ευκαιρία να αναλύσω τις δικές μου εκτιμήσεις από τις συναντήσεις που είχα με ηγέτες της περιοχής, τον Πρόεδρο Μαχμούτ Αμπάς, την τακτική επαφή που έχω μαζί του, αλλά και τις δύο επισκέψεις, της δικής μου στο Ισραήλ και του Πρωθυπουργού του Ισραήλ, του κ. Νετανιάχου, στην Αθήνα και το πώς η Ελλάδα θέλει και μπορεί και προσπαθεί να συμβάλει στο μέτρο του δυνατού στην ειρηνευτική διαδικασία, γιατί για μας είναι ζωτικής σημασίας η ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Είναι η γειτονιά μας και βεβαίως, είναι και μια παραδοσιακή περιοχή οικονομικής συνεργασίας, εμπορίου και ανάπτυξης για την Ελλάδα εδώ και αιώνες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είχα την ευκαιρία να μεταφέρω και τις εντυπώσεις μου από τη χθεσινή μου συνάντηση και με τον Ιρανό Πρόεδρο, τον κ. Αχμαντινετζάντ, τη συζήτηση που είχαμε για το θέμα των πυρηνικών όπλων, της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή και διάφορα άλλα θέματα τα οποία ανέφερα στον Αντιπρόεδρο.

Βέβαια, μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε και την πιο άμεση γειτονιά μας. Έχω εκφράσει κι εγώ και ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Δρούτσας, πολλές φορές, τη βούληση μας και το δείχνουμε και έμπρακτα, για την επίλυση του θέματος του ονόματος της ΠΓΔΜ. Αναμένουμε την ίδια βούληση και από την άλλη πλευρά. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση.

Επίσης, εξέφρασα την απόλυτη στήριξή μου προς τον Πρόεδρο Χριστόφια και στις δικές του προσπάθειες, τις νέες του πρωτοβουλίες για να δώσει νέα ώθηση και δυναμική στην επανένωση της Νήσου. Και βεβαίως, την ανάγκη πια, με υπευθυνότητα και με νέα πρωτοβουλία και από την πλευρά της ίδιας της Τουρκίας, η οποία στο κάτω - κάτω είναι η δύναμη κατοχής στην Κύπρο και έχει τεράστιες ευθύνες, να συμβάλει ώστε να μπορέσει να λυθεί το κυπριακό πρόβλημα μέσα στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για το ρόλο της Τουρκίας, αλλά και τις διμερείς μας σχέσεις και μάλιστα είπαμε, και ζήτησε ο ίδιος, να έχουμε συνεχή και τακτική επαφή για τα θέματα αυτά.
Ήταν, θα έλεγα, μια πολύ χρήσιμη, σημαντική επαφή που δείχνει την όχι στα λόγια, αλλά και στην πράξη στενή μας συνεργασία για ευρύτερα θέματα, σημαντικά, αλλά βεβαίως και για την περιοχή μας, αλλά και για το ρόλο που μπορεί να παίζει πάντα η Ελλάδα όταν έχει τη βούληση».
Έγινε μόνο μία ερώτηση:
Παπαγάλος: Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, προσπαθούμε να παίξουμε ένα ρόλο. Επισκεφθήκατε το Ισραήλ, είστε σε επαφή με άλλους ηγέτες, ακόμα και με τον Πρόεδρο του Ιράν. Προσπαθεί η Ελλάδα ή εσείς προσωπικά να αναλάβει κάποια διαμεσολάβηση; Το λέω αυτό, διότι σε σχέση με το Ιράν ειδικά, για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και άλλες χώρες, είναι μια ενοχλητική κατάσταση. Μεταφέρατε κάποιο μήνυμα στον Αντιπρόεδρο; Ενοχλούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες από την πρωτοβουλία αυτή; Έχει ρόλο η Ελλάδα να παίξει;».
Γ. Α. Π.: «Πρώτα απ' όλα, η Ελλάδα και η δική μας Κυβέρνηση, και τώρα και παλιότερα, αλλά ειδικά πιστεύω αυτή την εποχή, έχει κάθε λόγο να έχει μια πολυμερή εξωτερική πολιτική.
Βεβαίως, με πολύ καθαρές θέσεις. Έχουμε πάρει πολύ καθαρές θέσεις και για το Παλαιστινιακό και για τη διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής ή των πυρηνικών όπλων, για το οποίο βεβαίως είμαστε απολύτως αντίθετοι και έχουμε πάρει και στο παρελθόν πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα έχει ζωτικό συμφέρον, όχι μόνο να προσφέρει υπηρεσίες από την καλή της προαίρεση, αλλά έχει ζωτικό συμφέρον να συμβάλει στην ειρηνευτική διαδικασία.
Το έχω τονίσει αυτό σε όλες τις πλευρές, σε ότι αφορά το Μεσανατολικό, σε όλα τα αραβικά κράτη τα οποία επισκέπτομαι, βεβαίως, και στον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, τον κ. Νετανιάχου.
Και όπως έχω πει, εμείς δεν θέλουμε σώνει και καλά να είμαστε στην αίθουσα των διαπραγματεύσεων, αλλά μπορούμε να παίξουμε έναν εποικοδομητικό ρόλο.
Έχουμε γνώση της περιοχής, έχουμε παραδοσιακές φιλίες και συμμαχίες στην περιοχή και με αυτή τη γνώση και την παραδοσιακή φιλία, μπορούμε να συμβάλουμε, θα έλεγα, ουσιαστικά στην προώθηση των ειρηνευτικών διαδικασιών.
Περνάνε από μια δύσκολη φάση οι ειρηνευτικές συνομιλίες. Ελπίζουμε ότι δεν θα κολλήσουν την επόμενη βδομάδα, λόγω του θέματος των εποικισμών.
Νομίζω ότι, είναι η βούληση και των Ηνωμένων Πολιτειών και ανταλλάξαμε και γι' αυτό διάφορες σκέψεις. Εγώ θα συνεχίσω να έχω τακτικές επαφές με τους ηγέτες της περιοχής. Η Ελλάδα παίζει ένα σημαντικό ρόλο, ως μια δύναμη, πρώτα απ' όλα, ήρεμη δύναμη, μετριοπαθής δύναμη, υπέρ της ειρήνης, υπέρ της συνεννόησης, υπέρ της συνεργασίας, κάτι που μας δίνει ισχυρή αξιοπιστία, ώστε αυτά που κάνουμε και αυτά που λέμε, να εδράζονται σε μια πραγματικότητα και να είναι και αξιόπιστα απέναντι στους συνομιλητές μας.
Με την ίδια αξιοπιστία μιλάμε και με την ιρανική πλευρά και πιστεύω ότι, ήταν θετικά τα όσα είπα και όσα μετέφερα στον Αντιπρόεδρο, τον κ. Biden γύρω από το θέμα αυτό.
                 Αντιτρομοκράτες δρούν στο Ιράν:
Έκρηξη στην πόλη Μαχαμπάντ στο Ιράν σημειώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν εννέα άτομα και δεκάδες να τραυματιστούν. Οι περισσότεροι από τους νεκρούς είναι γυναίκες και παιδιά. Μέχρι στιγμής δεν έχει αναλάβει κανείς την ευθύνη.
Στρατιωτικές παρελάσεις πραγματοποιούνται για τα 30 χρόνια από την έναρξη του πολέμου 1980-1988 με το Ιράκ.
Eξοπλιστικά προγράµµατα-µαµούθ
από τις αραβικές χώρες του Κόλπου
Ήδη έχουν γίνει στις ΗΠΑ παραγγελίες για οπλικά συστήµατα αξίας άνω των 123 δισ. δολαρίων προκειµένου να αντιµετωπίσουν την αυξανόµενη στρατιωτική ισχύ του Ιράν.
Δίνουν έτσι, το φιλί της ζωής στην αµερικανική βιοµηχανία όπλων που θα διατηρήσει έτσι περίπου 100.000 θέσεις εργασίας.
Η Σαουδική Αραβία, σε πρώτη φάση, πρόκειται να αγοράσει αµερικανικά αεροσκάφη και οπλικά συστήµατα προηγµένης τεχνολογίας συνολικής αξίας 67 δισ. Δολαρίων. Παραγγελία που είναι η µεγαλύτερη στην ιστορία των ΗΠΑ, όπως έγραψε η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ».
Οι αγορές στις οποίες θα προχωρήσουν, εκτός από τη Σαουδική Αραβία, το Οµάν, το Κουβέιτ και τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, χώρες όπου βρίσκονται τα 2/3 των παγκόσµιων κοιτασµάτων πετρελαίου και ανησυχούν ιδιαίτερα ότι µια πιθανή ισραηλινή ή αµερικανική επίθεση στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις µπορεί να προκαλέσει εις βάρος τους αντίποινα ή να διακόψει τη µεταφορά του πετρελαίου από τα Στενά του Ορµούζ.
Ο δραγουμάνος του Βεζίρη
Φάτε και πιείτε Δραγουμάνοι
τώρα που όλα είναι για τα σας.
Έτσι ορίζει το φιρμάνι
κι ο πολυχρονεμένος σας Πασάς.
Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι
γεια σου Τζαβέλα, γεια σου Γέρο του Μοριά
βράδυ-πρωί θα λιώνουμε μολύβι
για την τιμή και για τη λευτεριά.
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς
(*) Σημείωση στυξ: Μέγας δραγουμάνος ήταν τιμητικό αξίωμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι διερμηνείς μετέφεραν εντολές σε ξένους στρατιώτες, επισκέπτες και όπου τέλος πάντων χρειαζόταν συνεννόηση. Μετέφραζαν έγγραφα, έγραφαν εντολές και γενικά ήταν μεσάζοντες σε συμφωνίες και εντολές. Στην περίπτωση του δικού μας, έχουμε να κάνουμε με παρακατιανό.
ημερομηνία : 22/09/2010
(Κ. Μπετινάκης)
http://www.styx.gr

            Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ, ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΑ,
                     ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ «ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ»
                Τρομοκρατική δράση και οι διαδηλώσεις
 Εν κρυπτώ, σε τμήμα θερινών διακοπών και χωρίς καμιά ιδιαίτερη εξήγηση η κυβέρνηση κατάργησε πλήρως τις ασφαλιστικές δικλίδες του προηγούμενου «τρομονόμου», που προστάτευαν ακόμη και τη βίαιη πολιτική και συνδικαλιστική δράση από ποινικές κατηγορίες για «τρομοκρατική δράση».
Παράλληλα τιμωρεί αυστηρότερα (10ετή κάθειρξη) όσους δίνουν «ουσιώδεις» πληροφορίες σε τρομοκρατικές οργανώσεις για διευκόλυνση του έργου τους ή τους παρέχουν υλική ή άυλη υποστήριξη, ακόμη και αν δεν τελέστηκαν τελικώς «τρομοκρατικές πράξεις»!
Με τις αλλαγές αυτές λύνονται ουσιαστικά τα χέρια των διωκτικών αρχών. Ετσι ακόμη και η τέλεση πλημμελημάτων (όπως διακεκριμένες φθορές, σωματικές βλάβες, διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών κ.ά.) μπορούν να χαρακτηριστούν αυθαίρετα ως τρομοκρατική δράση από οργανωμένη ομάδα διαδηλωτών!
Αρκεί απλώς, σύμφωνα με τον ορισμό περί τρομοκρατίας, να θεωρηθεί ότι οι κατηγορούμενοι επιθυμούν να βλάψουν σοβαρά μια χώρα ή έναν διεθνή οργανισμό, να εκφοβίσουν σοβαρά τον πληθυσμό ή να εξαναγκάσουν παρανόμως δημόσια αρχή ή έναν διεθνή οργανισμό σε πράξη ή παράλειψη.
Γιατί όμως η κυβέρνηση προχώρησε τόσο βιαστικά και αθόρυβα στην κατάργηση; Κάθε ομοιότητα ή σύγκριση με την κρίσιμη οικονομική κατάσταση και τις συνθήκες κοινωνικών συγκρούσεων, που πολλοί αναμένουν, δεν είναι καθόλου συμπτωματική, απαντούν νομικοί. Η κυβέρνηση φαίνεται να παίρνει τα μέτρα της, συμπληρώνουν.
Αντίθετα, κυβερνητικές πηγές έλεγαν πως ό,τι καταργήθηκε προβλέπεται στο Σύνταγμα.
Το ανησυχητικό είναι όμως ότι οι σοβαρές αυτές αλλαγές, που άπτονται θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, έγιναν από το θερινό τμήμα και όχι από την Ολομέλεια της Βουλής.
Η νέα ρύθμιση για το άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα, που περιλαμβάνεται στον νόμο για την κύρωση συμβάσεων του ΟΗΕ κατά του οργανωμένου εγκλήματος, ψηφίστηκε στο τέλος Αυγούστου και δημοσιεύτηκε προχθές.

Η βασική, κρυφή, τροποποίηση καταργεί την παράγραφο 8 του προηγούμενου άρθρου, σύμφωνα με το οποίο δεν συνιστάν «τρομοκρατική πράξη» η τέλεση συγκεκριμένων αδικημάτων (κακουργημάτων και πλημμελημάτων), εάν αυτά σκόπευαν στην προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος, αποτελούσαν δράση υπέρ της ελευθερίας ή εάν αποσκοπούσαν στην άσκηση θεμελιωδών ατομικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, όπως προβλέπονται στο Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η ρύθμιση αυτή υπήρχε στο προοίμιο της ευρωπαϊκής απόφασης-πλαίσιο και είχε τεθεί από τον δημιουργό του «τρομονόμου», Μιχ. Σταθόπουλο. Αποτελούσε τη νομοθετική εγγύηση ότι δεν θα διωχθεί το φρόνημα και η ανοιχτή πολιτική και συνδικαλιστική δράση.

Τους φόβους ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί είχαν εκφράσει από τότε όλες οι οργανώσεις ατομικών δικαιωμάτων. Στην Ελλάδα άλλωσε έχουν διωχθεί διαδηλωτές για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, παρά την ύπαρξη της παλαιάς προστατευτικής ρύθμισης.

Υπάρχει και μια ευνοϊκή ρύθμιση, που τιμωρεί με ποινή από 1-6 χρόνια όσους μετέχουν σε τρομοκρατική οργάνωση που συστάθηκε για τέλεση πλημμελημάτων. Αρκεί βέβαια να μπορεί να αποδειχτεί κάτι τέτοιο.

Οσον αφορά την απειλή κάθειρξης 10 ετών σε όσους δίνουν ουσιώδεις πληροφορίες σε τρομοκράτες, η επιστημονική επιτροπή της Βουλής διατύπωσε επιφυλάξεις καθώς επισήμανε πρόβλημα αοριστίας και υπερβολικής διεύρυνσης του αξιόποινου.*
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
 http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=22/09/2010&id=205592

Επιμένει κατά του Μνημονίου

Ωφέλιμη για το ηγετικό προφίλ του προέδρου της ΝΔ προσωπικά και σημαντική από πλευράς πολιτικής βαρύτητας απέβη η μαραθώνια συνέντευξη Τύπου που έδωσε προχθές στη Θεσσαλονίκη. Ο Αντώνης Σαμαράς επεδίωξε και πέτυχε να επικεντρώσει την πολιτική συζήτηση στο προνομιακό για τον ίδιο θέμα της αντίθεσής του προς το διαβόητο Μνημόνιο που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Παπανδρέου με το ΔΝΤ και την ΕΕ.
Η φραστική αδιαλλαξία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης εναντίον του Μνημονίου έφερε όντως σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, η οποία αισθάνεται όλο και πιο απομονωμένη πολιτικά στο θέμα αυτό σε μια φάση που η κατάσταση διαρκώς χειροτερεύει και που ελάχιστοι ψηφοφόροι ακόμη και του ΠΑΣΟΚ ενστερνίζονται, αποδέχονται ή έστω ανέχονται την κυβερνητική πολιτική στο θέμα αυτό.
Ο πρόεδρος της ΝΔ αξιοποιεί στην τακτική του δύο στοιχεία. Πρώτον, γνωρίζει πως το κόμμα του δεν πρόκειται να κληθεί από τον ελληνικό λαό να κυβερνήσει σύντομα. Επομένως, μπορεί να συμπαραταχθεί με τις λαϊκές διαθέσεις οργής κατά του Μνημονίου και να υπερφαλαγγίσει από φιλολαϊκές θέσεις την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πράγμα αδιανόητο στο παρελθόν.
Δεύτερον, αξιοποιεί το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που αποφάσισε την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ. Οσες ευθύνες και αν δικαίως ή αδίκως καταλογίζει η κυβέρνηση στην προκάτοχό της κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή για παραποίηση στατιστικών στοιχείων ή για την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας, η πικρή αλήθεια είναι πως άλλο πράγμα οι ευθύνες και εντελώς άλλο πράγμα η λήψη της κορυφαίας πολιτικής απόφασης να εκχωρηθεί η οικονομική κυριαρχία της χώρας σε ξένους επικυρίαρχους.
Οσες ευθύνες και αν έχει ο Καραμανλής για την κακή οικονομική κατάσταση, την πολιτική απόφαση υπαγωγής στους ξένους την πήρε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Αυτό αξιοποιεί ο Α. Σαμαράς και σε αυτό αντικειμενικά υπερέχει. Η ιρλανδική οικονομία είναι σε απείρως χειρότερα χάλια από εμάς, αλλά ο πρωθυπουργός της δεν πήρε απόφαση να φέρει το ΔΝΤ ως επικυρίαρχο, άρα είναι προφανές ότι το ΔΝΤ κάθε άλλο παρά μονόδρομος ήταν.
Η κριτική του Α. Σαμαρά προς την κυβέρνηση Παπανδρέου για το Μνημόνιο είναι πολύ πιο επώδυνη εκλογικά και ίσως πολιτικά για το ΠΑΣΟΚ από όσο είναι η κριτική της Αριστεράς.
Η κριτική Σαμαρά, συνοδευόμενη μάλιστα από προτάσεις έστω και άκρως αμφιλεγόμενης δυνατότητας υλοποίησης και αποτελεσματικότητας, αλλά εντός του συστήματος, έχει διεισδυτικότητα σε ένα τμήμα ψηφοφόρων που μετακινούνται μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η γραμμή Σαμαρά αποσκοπεί στη σταδιακή επαναπροσέλκυση προς τη ΝΔ αυτών των πολιτικά ταλαντευόμενων στρωμάτων.
Ο ΣΥΝ, από τη σκοπιά του, μπορεί να έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι «την ίδια στιγμή που ο Α. Σαμαράς μιλάει ενάντια στο Μνημόνιο και την κυβερνητική πολιτική, την ίδια ώρα καταθέτει προτάσεις για ένα οικονομικό πρόγραμμα που κινείται στην ίδια ακραία νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση».
Το ίδιο και το ΚΚΕ, όταν υποστηρίζει ότι «το «Oχι» του λαού στο Μνημόνιο σημαίνει καταψήφιση της κοινής αντιλαϊκής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ». Αυτή η κριτική όμως αφήνει κατά βάση αδιάφορα τα δύο μεγάλα κόμματα. Η επιρροή της είναι εξ ορισμού περιορισμένης απήχησης, αφού συνολικά τα κόμματα της Αριστεράς μετά βίας υπερβαίνουν το 10%.
Αλλο πρόβλημα έχει η κυβέρνηση. Γνωρίζει ότι η πολιτική της με το Μνημόνιο έχει φέρει σε απόγνωση εκατομμύρια Ελληνες, συμπεριλαμβανομένων πολλών ψηφοφόρων της. Οταν λοιπόν ένα κόμμα εξουσίας σαν τη ΝΔ, η οποία εκφράζει τουλάχιστον το ένα τρίτο του λαού, παρουσιάζει ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης χωρίς Μνημόνιο και υποτέλεια στο ΔΝΤ, ο κίνδυνος να πληρώσει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές ο Γ. Παπανδρέου το πολιτικό κόστος της απόφασής του να οδηγήσει την Ελλάδα υπό ξένη επικυριαρχία, δεν είναι καθόλου αμελητέος.
Η επιστημονικότητα της πρότασης της ΝΔ ή η αξιοπιστία της αναφορικά με το αν θα υλοποιήσει τις υποσχέσεις του ο Α. Σαμαράς, ελάχιστο ρόλο παίζουν. Μήπως άλλωστε είναι πιο αξιόπιστος ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έκανε τα εντελώς αντίθετα από αυτά που είχε υποσχεθεί, επικαλούμενος «ειδικές συνθήκες»; Γιατί να μην κάνει το ίδιο και ο Α. Σαμαράς;
ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Ελπίδα σωτηρίας χωρίς θυσίες
Αυταπάτες ως αντίδοτο στη διαρκώς επιδεινούμενη κατάθλιψη της ζοφερής πραγματικότητας αναζητούν αυτή την εποχή τεράστια τμήματα του πληθυσμού. Καλομαθημένοι και εκτεθειμένοι σε δανειακές υποχρεώσεις, πολλοί Ελληνες δεν θέλουν ούτε καν να αγωνιστούν για να διεκδικήσουν να πάρουν πίσω όσα τους λεηλάτησε η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Αναζητούν κάποιον «Μεσσία», ο οποίος ως διά μαγείας θα επαναφέρει το προηγούμενο επίπεδο ευημερίας χωρίς οι ίδιοι να υποστούν οποιαδήποτε θυσία, χωρίς να υποστούν την παραμικρή ταλαιπωρία!
Στο πλαίσιο αυτό είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν όποιον τους υποσχεθεί μια τέτοια ανώδυνη «λύση» χωρίς αναταράξεις. Για την ώρα.
 Γιώργος Δελαστίκ «E» 21/9
 http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=31550952

Η Ευρώπη...

... κινδυνεύει να γίνει µια έρηµη χώρα, όπου η ανεργία θα απειλήσει ολόκληρες κοινωνίες. Αυτό λένε οι τύποι του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου. Και σίγουρα ξέρουν κάτι παραπάνω από εµάς.

3,2 δισ. άνθρωποι ...
σε όλον τον κόσµο είχαν δουλειά προτού ξεσπάσει η κρίση (µια αύξηση µισού δισεκατοµµυρίου µέσα σε δέκα χρόνια). Η παγκόσµια ανεργία άρχισε να υποχωρεί από το 2004 έως το 2007. Τότε, η κρίση άλλαξε τα πράγµατα. Σήµερα, 210 εκατοµµύρια άνθρωποι αναζητούν εργασία, δηλαδή 30 εκατοµµύρια περισσότεροι από το 2007, από τους οποίους τα τρία τέταρτα βρίσκονται στις λεγόµενες προηγµένες χώρες.
Παρά τις έστω αµυδρές ενδείξεις µιας οικονοµικής ανάκαµψης, η ανεργία επιµένει, µε ελάχιστες εξαιρέσεις: τη Γερµανία και τη Νορβηγία.
 Ο κόσµος απέχει πολύ ακόµη από τις 45 εκατοµµύρια θέσεις εργασίας που δηµιουργούσε ετησίως πριν από την κρίση.

Το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας φοβούνται πως εγκαθίσταται σήµερα στον πλανήτη µια χρόνια ανεργία, ένας φαύλος κύκλος στον οποίο η υποαπασχόληση πνίγει την παγκόσµια ζήτηση µε αποτέλεσµα να µειώνεται η παγκόσµια παραγωγή. Οπως µετά το κραχ του 1929, η ανεργία εξαπλώνεται σήµερα στον κόσµο µετά την κρίση του 2008. Ο αρθρογράφος Ερίκ Λε Μπουσέ επισηµαίνει στην εφηµερίδα «Λεζ-Εκό» πως 440 εκατοµµύρια νέοι θα παρουσιαστούν στα γραφεία εργασίας την προσεχή δεκαετία. Ακόµη και αν σταθεροποιηθεί η οικονοµική ανάκαµψη, οι νέοι θα είναι οι πρώτοι που θα θυσιαστούν σε αυτήν την κρίση. Ηδη, το ποσοστό της ανεργίας τους είναι διπλάσιο από των ενηλίκων.

Ογδόντα εκατοµµύρια νέοι είναι σήµερα άνεργοι. Και πολλοί από αυτούς αναγκάζονται να κάνουν δουλειές του ποδαριού για να επιζήσουν.

Τα παιδιά...

... της µελλοντικής γενιάς δεν έχουν να ελπίζουν πως θα κληρονοµήσουν πλούτη από τους γονείς τους.

Σύµφωνα µε έρευνα του οµίλου Τζάνους Κάπιταλ Γκρουπ, ελάχιστοι Ευρωπαίοι θα µπορέσουν να βάλουν κάτι κατά µέρος για τα γεράµατά τους κι ακόµη λιγότεροι θα είναι εκείνοι που θα τους περισσέψει κάτι για να δώσουν στα παιδιά τους. Η έρευνα, στην οποία έλαβαν µέρος ενήλικοι από τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερµανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και την Ιταλία, καταλήγει στο συµπέρασµα πως η κρίση θα απειλήσει την παραδοσιακή µεταβίβαση πλούτου από γενιά σε γενιά. «Οι εργαζόµενοι της Ευρώπης θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν θα µπορούν πια να βγαίνουν στη σύνταξη τόσο νωρίς όσο θα επιθυµούσαν και πως θα πρέπει να εργάζονται ακόµη περισσότερα χρόνια», λέει στην εφηµερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» ο Ντέιβιντ Μπάουερς, υπεύθυνος της έρευνας.

«Η µεταβίβαση πλούτου από γενιά σε γενιά ήταν κάτι που µέχρι τώρα θεωρούσαµε δεδοµένο.

Δεν θα συµβεί όµως το ίδιο και µε αυτή τη γενιά».

Οι θύτες...

... παρουσιάζουν τη θυσία των νέων ως αναπόφευκτη. Ενας από αυτούς όµως, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ του ΔΝΤ, εκφράζει φόβους ότι οι νέοι δεν θα πέσουν αδιαµαρτύρητα όσο το σύστηµα θα τους κρατάει οµήρους της ανεργίας.

[ Δρόµοι ] Του Ρούσσου Βρανά rvranas@otenet.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Πολιτική υποκρισία, χρήμα και εξουσία

Δυο γεγονότα εντελώς άσχετα μεταξύ τους. Με πρωταγωνιστές δύο πρόσωπα που έχουν διαδραματίσει παλαιότερα σημαντικό ρόλο στο ΠΑΣΟΚ- αλλά επίσης χωρίς σχέσεις μεταξύ τους. Ο ένας κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ως μάρτυρας στη σκοτεινή υπόθεση της Siemens. Ο άλλος κατέθεσε απλώς την άρνηση του να αναλάβει ένα αξίωμα που είχαν αποφασίσει άλλοι γι’ αυτόν πριν από αυτόν. Αν φωτιστεί από άλλη γωνία η στάση και των δυο κάτι προκύπτει για το πολιτικό σύστημα: δεν μπορεί πια να κρυφτεί πίσω από τον εαυτό του.

Δηλαδή; Απλούστατα, από διαφορετική θέση, για διαφορετικός λόγους με διαφορετικό ακροατήριο, o Θόδωρος Τσουκάτος και ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου έδειξαν με τον τρόπο του ο καθένας το ίδιο πράγμα: την υποκρισία σε δύο συγκεκριμένα πεδία της πολιτικής! Ο ένας στο πεδίο της σχέσης της με το χρήμα. Ο άλλος στο πεδίο της σχέσης με την εξουσία.

Ο Τσουκάτος υπήρξε ο «στρατηγός» Σημίτη - του άνοιξε το δρόμο προς την εξουσία , οδηγώντας τα φοβισμένα στρατεύματα του «εκσυγχρονισμού» στο δύσβατο έδαφος του προεδρικού ΠΑΣΟΚ. Εκτός πολιτικής σήμερα, μετέτρεψε την εμπλοκή του στην υπόθεση του ενός εκατομμυρίου μάρκων του Χριστοφοράκου, σε καθρέφτη του πολιτικού συστήματος. Μετά την κατάθεσή του κανείς δεν δικαιούται πει ότι δεν είδε και δεν ήξερε. Ως τώρα όλοι γνώριζαν ότι τα κόμματα παίρνουν λεφτά από επιχειρηματίας, αλλά κανείς δεν το έλεγε καθαρά. Συνεπώς προτού κρεμάσουμε τον Τσουκάτο, έχουν σειρά άλλοι.

Ο Παπαϊωάννου ήταν ο επιτελάρχης του Γιώργου στον εσωκομματικό εμφύλιο του 2007. Στο δικό του γραφείο εγκαταστάθηκε το επιτελείο που ξεφλούδισε το «φαινόμενο Βενιζέλος» και οδήγησε στη ήττα το άτακτο στράτευμα που τον ακολουθούσε. Μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό αρνήθηκε το αξίωμα του γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και συνακόλουθα του κοινοβουλευτικού εκπρόσωπου – ήτοι του θεσμικού αντικαταστάτη του Πρωθυπουργού στο Κοινοβούλιο. Πρώτα για λόγους τάξης- δεν τον ρώτησαν. Κυρίως γιατί για λόγους συνειδησιακούς: θα έπρεπε να υπερασπίζεται αποφάσεις που δεν θα τον έβρισκαν σύμφωνο και μια πολιτική που δεν θα είχε συνδιαμορφώσει. Είναι μια θέση απελπιστικά μειοψηφική στο θαυμαστό κόσμο της σημερινής πολιτικής, στο οποίο πήξαμε στους πολιτικούς που γλύφουν εκεί που έφτυσαν, αρκεί να πάρουν ένα υφυπουργείο κι ένα μαύρο αυτοκίνητο.

Ο Τσουκάτος κατέδειξε την διείσδυση του χρήματος στην πολιτική. Ο Μιλτιάδης υπέδειξε την υποκατάσταση της πολιτικής από την κουλτούρα της καριέρας. Στο φόντο που μπορεί κανείς να διακρίνει πίσω από αυτές τις δυο περιπτώσεις βρίσκεται η αιτία που οδηγεί στο τέλος της πολιτικής: η κρίση συστημάτων είναι πρωτίστως η κρίση των προσώπων!

21/09/2010

του Γιώργου Λακόπουλου

http://www.protagon.gr/

    «ΚΑΠΕΛΟ ΡΑΓΚΟΥΣΗ» ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
 Τώρα φοβούνται «υπερσύγχυση»

Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ

Η καλή εξέλιξη θα είναι η συζήτηση για τις αρμοδιότητες του Γ. Ραγκούση να περιοριστεί στην προσεκτική αιχμή του Ευ. Βενιζέλου, η κακή εξέλιξη θα είναι η συζήτηση να φουντώσει και να προκληθούν αντιδράσεις και από άλλους υπουργούς, κυρίως εκείνους που θα θεωρήσουν ότι θίγονται...

Σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες, η κακή εξέλιξη είναι και η πιο πιθανή, αφού όπως λένε το Προεδρικό Διάταγμα είναι πολύ αναλυτικό -τόσο αναλυτικό που δεν χρειαζόταν- και όλο και πιο πολλοί υπουργοί θα βρουν εκεί μέσα και τον εαυτό τους.

Στην κυβέρνηση πάντως θεωρούν ότι οι συναρμοδιότητες που θα προκαλέσουν τη μεγαλύτερη σύγχυση το επόμενο διάστημα, θα είναι αυτές των επενδύσεων, αφού εμπλέκονται τρεις. Ο Χ. Παμπούκης, που έχει τις λεγόμενες στρατηγικές επενδύσεις, ο Θ. Πάγκαλος, που προΐσταται του τομέα της Ανάπτυξης καθώς συντονίζει πολυμελή κυβερνητική με απόφαση του πρωθυπουργού (αποτελείται από τους Χρυσοχοΐδη, Παμπούκη, Μπιρμπίλη, Ρέπα, Κατσέλη) και «τρέχει» επενδύσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, και ο υπουργός Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδης, που διαχειρίζεται το ΕΣΠΑ.

Πάντως οι ίδιοι παράγοντες έλεγαν ότι παρ' όλα αυτά, το νέο σχήμα με την ομάδα πολιτικού σχεδιασμού βρίσκεται σε σωστό δρόμο λειτουργίας και σιγά σιγά θα αποκατασταθεί μια σαφής κυβερνητική γραμμή, που δεν υπήρχε μέχρι τώρα. Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται στην καθημερινή σύσκεψη της υπό τον Γ. Ραγκούση ομάδας σχεδιασμού να καλούνται καθημερινά κι άλλοι υπουργοί, κυρίως αυτοί των οποίων θέματα βρίσκονται στην επικαιρότητα, για να μη δίνεται η εντύπωση ότι λαμβάνονται αποφάσεις για την κυβερνητική γραμμή χωρίς τη δική τους γνώμη.*
Περιφρούρησε τον χώρο ευθύνης του!
Τον χώρο ευθύνης του περιφρούρησε ξεκάθαρα χθες στη Βουλή ο Ευάγγελος Βενιζέλος, έναντι των αιτιάσεων της Ν.Δ. για τα νέα καθήκοντα Ραγκούση.
Διευκρινίζοντας πως ο ίδιος δεν έχει εμπλακεί στη συζήτηση «ούτε δημόσια ούτε ιδιωτικά» ο Ευάγγ. Βενιζέλος απέδωσε αρχικά την κριτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε «παρερμηνεία» και «παρανάγνωση». Η τοποθέτηση Βενιζέλου ερμηνεύτηκε από τους παριστάμενους βουλευτές ως αποστασιοποίηση από τις πρωθυπουργικές αποφάσεις. Οι συνεργάτες του επανέλαβαν ότι βρίσκεται μακριά από τη συζήτηση περί προσώπων και τυπικών αρμοδιοτήτων.
Ε.Β.
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Ελευθεροτυπία:http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/09/2010&id=203917

Ι. Ραγκούσης, ο υπερσυντονιστής

Αναλαμβάνει και επισήμως καθήκοντα εποπτείας του συνόλου του κυβερνητικού έργου και των νομοθετικών πρωτοβουλιών

Σε υπερσυντονιστή του κυβερνητικού έργου αναδεικνύεται ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης, μετά τη σχετική απόφαση του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου που δημοσιεύθηκε χθες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο υπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης αναλαμβάνει και τυπικά τις αρμοδιότητες υπερυπουργού που του ανατέθηκαν μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, ενώ ταυτόχρονα χρίζεται υπεύθυνος για τον συνολικό έλεγχο και την προώθηση του κυβερνητικού έργου, τον συντονισμό των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου σε διάφορους τομείς, τη χάραξη του πολιτικού σχεδιασμού και της επικοινωνιακής πολιτικής και την εποπτεία όλων των νομοθετικών πρωτοβουλιών των υπουργείων.

Ο υπουργός Εσωτερικών, εκτός από τις αρμοδιότητες του υπουργείου Εσωτερικών, όπως αναφέρεται στη σχετική απόφαση, «στο πλαίσιο των κατευθύνσεων και των οδηγιών του Πρωθυπουργού και στα όρια που αυτός χαράσσει, αναλαμβάνει την ευθύνη του συνεκτικού, στρατηγικού, πολιτικού και επικοινωνιακού σχεδιασμού για την προώθηση του κυβερνητικού έργου στους τομείς που κάθε φορά τού αναθέτει και την παρακολούθηση της εφαρμογής του». Ταυτόχρονα στο ΦΕΚ προβλέπεται ότι «συγκαλεί και συμμετέχει, ύστερα από εντολή του Πρωθυπουργού, σε συσκέψεις μελών της κυβέρνησης και υφυπουργών» . Παράλληλα, του εκχωρείται η αρμοδιότητα- σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό- να συγκροτεί «επιτροπές και ομάδες εργασίας» με σκοπό τον πολιτικό και επικοινωνιακό σχεδιασμό και την προώθηση του κυβερνητικού έργου.

Εκτός όλων αυτών, στον κ. Ραγκούση ανατίθενται ουσιαστικά ο έλεγχος και ο συντονισμός του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης, γεγονός που σημαίνει ότι κάθε νομοσχέδιο ή κανονιστική πράξη μελών της κυβέρνησης προτού έρθει στη Βουλή ή τεθεί σε ισχύ θα φέρει τη «σφραγίδα» του. «Στο πλαίσιο των παραπάνω αρμοδιοτήτων του υπουργού Εσωτερικών» , αναφέρεται στην απόφαση του Πρωθυπουργού, «περιλαμβάνονται η νομοθετική πρωτοβουλία και οι λοιπές κοινοβουλευτικές αρμοδιότητες, η πρόταση έκδοσης διαταγμάτων και η έκδοση ατομικών και κανονιστικών αποφάσεων, στις οποίες προβαίνει μόνος ή με άλλους υπουργούς και υφυπουργούς» .
Η ευθύνη των νομοθετικών πρωτοβουλιών και ελέγχου των κανονιστικών πράξεων της κυβέρνησης που ανατίθεται στον κ. Ραγκούση τον ενισχύουν και σε σχέση με τις αρμοδιότητες συντονισμού του κυβερνητικού έργου που είχε ως σήμερα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος. Και αυτό γιατί ο κ. Πάγκαλος δεν είχε αρμοδιότητα να καταρτίζει νομοσχέδια ή να ελέγχει τις κανονιστικές πράξεις των μελών της κυβέρνησης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=354641&dt=16/09/2010#ixzz0zmAVUzjE

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

Ο νέος πρωθυπουργός

Εκείνοι που ενσυνειδήτως ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 έδωσαν την ψήφο τους, σε μεγάλο ποσοστό, στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου. Θεώρησαν οι άνθρωποι ότι η προσωπικότητά του, η αθλητική κορμοστασιά του, το «όραμά του» για τη χώρα, η μέχρι σήμερα πολιτική του στάση, οι αλήθειες που έλεγε κατά την προεκλογική περίοδο ήταν στοιχεία που τους εκπροσωπούσαν. Με άλλα λόγια, όπως τόσα χρόνια πράττει ο Ελληνας, ψήφισαν προσωποκεντρικά.

Και πολύ καλά έκαναν, διότι αυτό πίστευαν, αυτός τους άρεσε και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατικό καθεστώς. Ελα όμως που ο πρωθυπουργός άλλα ήθελε, κι αυτό που ήθελε το κρατούσε επτασφράγιστο μυστικό για να το φανερώσει ένα χρόνο μετά.

Διότι όλα θα μπορούσαν να έχουν συμβεί, όλα να τα δεχθούμε, η τοποθέτηση όμως… «πρωθυπουργού παρά τω…πρωθυπουργώ», αυτό ούτε καν είχε περάσει από το μυαλό μας. Καιρό τώρα γράφουμε και υποστηρίζουμε ότι ο Παπανδρέου προτίθεται να τοποθετήσει συντονιστή πάνω από τον Πάγκαλο και τον Παμπούκη. Οι διαψεύσεις έπεφταν σωρηδόν από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Τώρα, όμως, που ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης θα έχει ουσιαστικά τις ευθύνες του πρωθυπουργού, τώρα που ο Παπανδρέου εκχωρεί σε άλλον τις αρμοδιότητες για τις οποίες κάποια εκατομμύρια Ελλήνων τον ψήφισαν, τι θα πουν οι κυβερνητικοί παράγοντες; Δηλαδή, τι άλλο σημαίνει όταν ο Γ. Ραγκούσης θα έχει την ευθύνη του στρατηγικού πολιτικού και επικοινωνιακού σχεδιασμού, όταν θα μπορεί να συγκαλεί σε συσκέψεις υπουργούς και υφυπουργούς, όταν θα τον αντικαθιστά, σε περιπτώσεις απουσίας, στη Βουλή κατά την «ώρα του πρωθυπουργού» και όταν –άκουσον άκουσον – θα μπορεί με διατάγματα και κανονιστικές πράξεις να καταργεί και υπουργούς με τους οποίους διαφωνεί; Και το θέμα, ξέρετε, δεν είναι πλέον ότι είναι ανάστατοι στο ΠΑΣΟΚ, αλλά ότι είναι ανάστατοι στην Ελλάδα με αυτά που βλέπουν ότι γίνονται δίπλα τους…
http://www.e-typos.com/content.aspx?cid=12573&catid=7

Ποιοί πληρώνουν τα κόμματα;

Tην Άνοιξη του 2004, αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και ο τότε γενικός διευθυντής του, συνεκάλεσαν αλλεπάλληλες συσκέψεις με τη συμμετοχή πρώην υπουργών, πρώην υπευθύνων του οικονομικού και στελεχών του κόμματος που είχαν υπηρετήσει στις Τράπεζες, με ένα και μόνο θέμα: το κόμμα ήταν καταχρεωμένο, οι ευρωεκλογές του Ιουνίου πλησίαζαν και χρειαζόντουσαν επειγόντως χρήματα. Πολιτικά χρήματα για τις ανάγκες της εκλογικής εκστρατείας.
Δύο στελέχη του κόμματος, ένας πρώην υπουργός και νυν βουλευτής και ένας πρώην υπεύθυνος του οικονομικού, που ανήκαν τότε σε διαφορετικές ομάδες του κόμματος επιβεβαίωσαν το τελευταίο 15ήμερο στο protagon αυτές τις συναντήσεις, καθώς και το συμπέρασμα που προέκυψε από αυτές: «Πηγαίνετε να φέρετε χρήματα ο καθένας από τις εταιρείες με τις οποίες έχει επαφή...».
Οι συσκέψεις αυτές δεν θα είχαν μεγάλη σημασία αν δεν συνέπιπταν με μία σειρά καταγραφών της δικογραφίας της Siemens για το ίδιο διάστημα, που δεν αφορούν μόνο το σημερινό κυβερνόν κόμμα αλλά και την αντιπολίτευση, τη ΝΔ. Έτσι στις 4 καταθέσεις του στην εισαγγελία του Μονάχου ο κ. Μιχάλης Χριστοφοράκος προσδιορίζει μία σειρά επαφών του με τους κ.κ. Γ.Βαρθολομαίο και Κ.Γείτονα για το ίδιο διάστημα, ενώ λίγο πριν, στα τέλη Φεβρουαρίου του 2004 ο κ. Μ.Κουτσενρώυτερ είχε εγκρίνει στα πλαίσια της διάσκεψης αναλυτών της Siemens στη Μ. Βρετανία το αίτημα του κ Χριστοφοράκου να διατεθεί το 2% του τζίρου των τηλεπικοινωνιών της προηγούμενης χρονιάς (1,376 εκ ευρώ ) στα δύο κόμματα εξουσίας. Όπως φαίνεται από το κατηγορητήριο αλλά και την απόφαση στην υπόθεση Σήκατσεκ, το ποσό αυτό εκταμιεύτηκε στη συνέχεια προς την εταιρεία Placid Blue Corporation από τον ίδιο τον διαχειριστή των «μαύρων ταμείων» ως τα τέλη Απριλίου του 2004 με όλες τις δόσεις να κατευθύνονται στην υπεράκτια εταιρεία με λογαριασμό στην τράπεζα ABN AMRO του Μονακό μετά τις εθνικές εκλογές εκείνου του χρόνου .
Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που είχαν πάρει μέρος στις συσκέψεις εκείνης της Άνοιξης θυμούνται ότι και το όνομα της Siemens είχε «πέσει στο τραπέζι» και ότι είχε γίνει συγκεκριμένη χρέωση σε συγκεκριμένο στέλεχος του κινήματος, πρώην υπουργού που εκλήθη και εξετάστηκε από την επιτροπή της Βουλής.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 21 Μαΐου του 2004, εστάλη στο γραφείο του κ. Χριστοφοράκου η ευχαριστήρια επιστολή του πρώην πρωθυπουργού κ Κώστα Καραμανλή για την στήριξη που παρείχε ο κ Χριστοφοράκος. Πηγές προσκείμενες στον κ Καραμανλή αλλά και άλλα στελέχη της ΝΔ είχαν χαρακτηρίσει την επιστολή αυτή «συνήθη πρακτική αβροφροσύνης» αλλά ουδέποτε είχε διευκρινιστεί σε τι ακριβώς συνίστατο η στήριξη του κ. Χριστοφοράκου.

Οι κ.κ. Κουτσενρώυτερ, Σήκατσεκ και Χριστοφοράκος, κατέθεσαν στην εισαγγελία του Μονάχου ότι η εκταμίευση του 2% αφορούσε την υποστήριξη των δύο μεγαλύτερων κομμάτων εξουσίας και ότι η εκταμίευση και εκείνης της χρονιάς -2004-αφορούσε στον ίδιο σκοπό. Ο κ. Κουτσενρώυτερ μάλιστα, επανέλαβε αυτούς του ισχυρισμούς πρόσφατα στη δίκη του στο Μόναχο που τον καταδίκασε σε ολιγόχρονη φυλάκιση με αναστολή. «Του είχα πει ότι δεν ήθελα πια αυτές τις πληρωμές γιατί η Ελλάδα είναι μία χώρα της ΕΕ, αλλά εκείνος μου είχε πει ότι έτσι είναι το σύστημα στην Ελλάδα, τα κόμματα πληρώνονται από τις μεγάλες επιχειρήσεις», κατέθεσε ο κ. Κουτσενρώυτερ.
15/09/2010

του Τάσου Τέλλογλου
http://www.protagon.gr/

Περισσότερα μέτρα ασφαλείας για τον Πρωθυπουργό

     Ακόμη πιο αυστηροί γίνονται οι κανόνες προστασίας του κ. Παπανδρέου,

         ενώ ανατίθενται ειδικές αποστολές σε γυναίκες αστυνομικούς

Εντατικοποιούνται, σύμφωνα με πληροφορίες, τα μέτρα ασφαλείας για την προστασία του Πρωθυπουργού, αλλά και του Μεγάρου Μαξίμου, μετά το επεισόδιο με την... εκτόξευση υποδήματος στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.

Η φρουρά του Πρωθυπουργού μπορεί να μειώθηκε σε αριθμό, έπειτα από σχετική εντολή του κ. Γ.Παπανδρέου , αλλά οι αστυνομικοί που έχουν αναλάβει την προστασία του Πρωθυπουργού εμφανίζονται σήμερα να είναι καλύτερα εκπαιδευμένοι: «Ουδείς πάει με μέσον εκεί, πρέπει να διαθέτει ειδικά προσόντα και την κατάλληλη εκπαίδευση» τονίζουν στο «Βήμα» πηγές από το πρωθυπουργικό γραφείο. Ο επικεφαλής της ασφάλειας του Πρωθυπουργού έχει θέσει σε επιφυλακή όλο το προσωπικό της φρουράς και το τελευταίο διάστημα τις γυναίκες αστυνομικούς. Η «δουλειά» της φρουράς όντως είναι δυσκολότερη, τη στιγμή που χρησιμοποιούνται λιγότερα μέσα και λιγότεροι άνδρες και επιπλέον από το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός μετακινείται με μη θωρακισμένο αυτοκίνητο, ένα υβριδικό 1.600 κ.εκ.

Οι γυναίκες φρουροί (που, όπως βεβαιώνεται, πραγματοποίησαν την ίδια σκληρή εκπαίδευση που πραγματοποίησαν και οι άνδρες συνάδελφοί τους) είναι ειδικευμένες στην προστασία υψηλών προσώπων, που βρίσκονται μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Κινούνται συνεχώς αθόρυβα και για ευνόητους λόγους ασφαλείας ούτε τα ονόματά τους δίνονται ούτε φωτογραφίζονται. Ουδείς, βλέποντάς τες, αναγνωρίζει ότι είναι αστυνομικοί, με τόσο σκληρή μάλιστα εκπαίδευση, αφού όλες είναι νέα κορίτσια (ορισμένες πανύψηλες), ντυμένες με πολιτικά (συνήθως με ταγέρ), ευγενέστατες, που υποδέχονται όλους τους επισκέπτες του Μεγάρου Μαξίμου και τους οδηγούν προσωπικά στα γραφεία που θέλουν να επισκεφθούν. Οι ίδιες αναλαμβάνουν να οδηγήσουν τους επισκέπτες και στην έξοδο.

Οι γυναίκες αστυνομικοί του Μαξίμου δεν περιορίζονται όμως μόνο σε υπηρεσία στο πρωθυπουργικό μέγαρο, αλλά και έξω από αυτό, μετέχοντας, ισότιμα με τους άνδρες συναδέλφους τους, στην προσωπική φρουρά του Πρωθυπουργού. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ανάμεσα στις αποστολές που αναλαμβάνουν είναι να αναμειγνύονται στο πλήθος και να παρατηρούν τη συμπεριφορά ορισμένων υπόπτων στην πιθανή ρίψη διαφόρων αντικειμένων.

ΝΙΚΟΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=354401&dt=15/09/2010#ixzz0zabvxQgY

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ιδιοκτήτες μπαρ και εστιατορίων, μαζί τους ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος, ο Δημήτρης Αρβανίτης (Α), η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη, ο πανεπιστημιακός Γιάννης Πανούσης και ο συγγραφέας Δημήτρης Παπαχρήστος, σε εκδήλωση στο βιβλιοπωλείο Ιανός κατά της απαγόρευσης του καπνίσματος σε εσωτερικούς χώρους, Αθήνα Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010. Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτύρονται για την απαγόρευση καθώς αφενός τα καταστήματα τους πλήττονται οικονομικά με τον νέο νόμο και αφετέρου θεωρούν ότι το κάπνισμα βλάπτει τον ίδιο τον καπνίζοντα και επομένως η βλάβη αυτή δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο απαγορευτικής διάταξης.Οι συγκεντρωμένοι κάπνιζαν αρειμανίως. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Συγγραφέας ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ο Γιώργος συγχωρεί, εμείς;

Τώρα που τελείωσε και το θρησκευτικό μέρος του ανασχηματισμού, δικαιούμαστε νομίζω να έχουμε μια απορία για τα όσα συνέβησαν τα μαύρα μεσάνυχτα της Δευτέρας. Πώς τιμωρεί ένας πρωθυπουργός έναν αποτυχόντα υπουργό; Όλοι, ακόμη και οι πλέον νομιμόφρονες στον Πρόεδρο, στις τελευταίες τους συζητήσεις με τους δημοσιογράφους αναγνώριζαν ότι «υπάρχουν υπουργοί που δεν τα κατάφεραν» (sic). Κάποιοι βέβαια θα έλεγαν ότι υπάρχουν υπουργοί που δεν κατάφεραν απολύτως τίποτα αλλά ας μην διαφωνήσουμε σε αυτό. Είτε απέτυχαν λίγο είτε απέτυχαν πολύ, απέτυχαν. Πώς είναι δυνατόν να τους διώχνει ο Πρωθυπουργός και ταυτοχρόνως να τους επανατοποθετεί σε κάποιο άλλο υπουργείο;

Φαντάζομαι ότι σε μια-δύο περιπτώσεις μπορεί να πει κάποιος ότι το συγκεκριμένο υπουργείο δεν ταίριαζε στον συγκεκριμένο υπουργό και κάπου αλλού θα αποδώσει, εδώ όμως έχουμε τους μισούς υπουργούς να καθαιρούνται από τα υπουργεία τους και ταυτόχρονα να επανατοποθετούνται σε άλλα πόστα, ως υπουργοί ή ως αναπληρωτές υπουργοί. Φεύγουν δηλαδή κακήν κακώς από την μια πόρτα και μπαίνουν σαν κύριοι (ή σαν κυρίες) από την άλλη.

Να δεχθούμε επίσης ότι κάποιοι υπουργοί αλλάζουν υπουργεία αναβαθμιζόμενοι. Επειδή τα κατάφεραν δηλαδή σε ένα «μικρό» υπουργείο τοποθετούνται σε ένα μεγαλύτερο. Το ανάποδο όμως δεν μπορεί να ισχύει. Ένας που απέτυχε σε ένα μεγάλο υπουργείο δεν θα πετύχει ποτέ σε ένα μικρότερο. Τι ώθησε λοιπόν τον Γιώργο Παπανδρέου να δώσει συγχωροχάρτι σε όλους –πλην Μπατζελή- σε μια περίοδο μάλιστα που δεν συγχωρούνται ούτε λάθη, ούτε παλινωδίες; Κανείς δεν ξέρει. Ας ελπίσουμε μόνο να μην είναι τα αισθήματα ενοχής που ένιωσε ο Γιώργος Παπανδρέου κάνοντας κάποιες «εξωπασοκικές» επιλογές για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Να προσπαθεί δηλαδή να ισοφαρίσει τη μουρμούρα για τον Μπουτάρη υπουργοποιώντας την μισή Θεσσαλονίκη και τη γκρίνια για τον Καμίνη υπουργοποιώντας τους φύλακες του πράσινου στέμματος.
Και μια μικρότερη απορία: το πόσοι ιερωμένοι συνοδεύουν τον Αρχιεπίσκοπο στην ορκωμοσία εξαρτάται από τον αριθμό των μελών του υπουργικού συμβουλίου; Γιατί κάποια στιγμή μπούκωσε τα πλάνο από άμφια, σταυρούς και θυμιατήρια. Εκτός αν έφταιγε ο σκηνοθέτης. Και να σκεφθείτε ότι το είδα στο BBC (όπως το αναμετέδιδε το MEGA - προς επίρρωση του ισχυρισμού ότι όλη η Ευρώπη με εμάς ασχολείται). Σε πρώτο πλάνο τα ράσα και τα ευαγγέλια και στο βάθος οι υπουργοί να σταυροκοπιούνται. Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι από τους τηλεθεατές των ξένων μέσων θα συμπέραναν ότι το μνημόνιο απέτυχε και στην Αθήνα άρχισαν οι λιτανείες και οι προσευχές.
του Σταύρου Θεοδωράκη
http://www.protagon.gr

Ανασχηματισμού ερωτήματα

To ¼ της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του ανασχηματισμού. Πιθανώς θα το χρειασθεί ο ΓΑΠ καθ’ οδόν προς μία ακόμα ευρύτερη κυβέρνηση τον επόμενο χρόνο (που θα περιλαμβάνει και ανθρώπους εκτός ΠΑΣΟΚ). Αλλά υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα: ποιός θα αποφασίζει, π.χ. για μία μεγάλη επένδυση ενέργειας; Ο Παμπούκης, ο Χρυσοχοίδης ή η Μπιρμπίλη; Και αν είναι και οι τρείς μαζί (που συνεννοούνται) ποιος θα συντονίζει;

Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν, π.χ. στο υπουργείο Υγείας, που αναλαμβάνει ο Λοβέρδος και αφορούν τα διοικητικά του υπουργείου θα συντονιστούν απο τον Ραγκούση που κανονικά δεν πρέπει να αφήσει τίποτα όρθιο στη δημόσια διοίκηση; Στο προηγούμενο σχήμα υπήρχαν υφυπουργοί που εμειναν επί μήνες χωρίς αρμοδιότητες, αναρωτιέμαι πότε θα αποκτήσουν αρμοδιότητες όλοι αυτοί οι υφυπουργοί.

Και τι νόημα εχει η αξιολόγηση των υπουργών (Ξενογιαννακοπούλου, Κατσέλη ) από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης οταν παρά τις επιδόσεις που τους βάζει η ίδια η κυβέρνηση μένουν στο σχήμα; Αυτά για αρχή.

07/09/2010

του Τάσου Τέλλογλου

http://www.protagon.gr/

ΓΡΑΦΙΚΟΤΗΤΕΣ

Περίμεναν με αδημονία
Ολοι όσοι ήταν εκεί -23 συνολικά- είχαν κάθε λόγο να χαμογελούν. Οκτώ από... μετεγγραφή, 5 κουβαλώντας την εμπειρία από το παρελθόν και 10 που πήραν το «βάπτισμα του πυρός» συγκροτούσαν περίπου το ήμισυ του νέου κυβερνητικού σχήματος που προσήλθε στο Προεδρικό Μέγαρο για να δώσει τον καθιερωμένο όρκο. Από τις 11.35 άρχισαν να καταφθάνουν στην Ηρώδου Αττικού υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί, περιμένοντας με αδημονία τη στιγμή της ορκωμοσίας. Στις 12 παρά πέντε εισήλθε στην αίθουσα διαπιστευτηρίων του Προεδρικού Μεγάρου και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, αλλά τελικά η τελετή ορκωμοσίας ξεκίνησε με δεκάλεπτη καθυστέρηση. Αιτία, η κατ’ ιδίαν συνάντηση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια.

Κάμερες και φλας
Παρεμπιπτόντως, οι 18 άρρενες υπουργοί και υφυπουργοί παραμέρισαν ευγενικά προκειμένου οι πέντε γυναίκες συνάδελφοί τους να εξασφαλίσουν απρόσκοπτη πρόσβαση στις τηλεοπτικές κάμερες και στα φλας των φωτογράφων!
Βρήκαν την υγειά τους!
Είχαν κάθε λόγο να είναι χαρούμενες και το έδειχναν. Η Λούκα Κατσέλη διότι, παρά τα περί εξόδου της από την κυβέρνηση σενάρια, παραμένει υπουργός, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και η Φώφη Γεννηματά γιατί όχι μόνο δεν έμειναν εκτός Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά βρήκαν και την... υγειά τους φεύγοντας από το υπουργείο Υγείας! Δεν ήταν τυχαίο, άλλωστε, ότι ήταν και οι μοναδικές που σταυροκοπήθηκαν! Κι όσον αφορά τη Μιλένα Αποστολάκη και την Αννα Νταλάρα -για εντελώς διαφορετικούς λόγους- η υπουργοποίησή τους αποτέλεσε μία από τις μεγάλες εκπλήξεις του ανασχηματισμού.
Με... αγροτικά ρούχα
Ο παλιός είναι αλλιώς! Με άνεση προσήλθαν στο Προεδρικό Μέγαρο ο Κ. Σκανδαλίδης, ο Χρ. Παπουτσής και ο Τ. Χυτήρης. Ναι μεν συμμετέχουν για πρώτη φορά στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, αλλά και οι τρεις έχουν γράψει πολλά υπουργικά... χιλιόμετρα στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. «Εχω έτοιμα τα αγροτικά μου ρούχα», αστειεύτηκε ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ο οποίος μετά την ορκωμοσία αναχώρησε μαζί με την υφυπουργό Μιλένα Αποστολάκη για το νέο τους πόστο.
Πονοκέφαλοι
Τώρα που έγινε ανασχηματισμός, τι θα γίνει με τους γενικούς γραμματείς που είχαν επιλεγεί -λέμε τώρα- μέσω open.gov; Θα τους δεχτούν οι νέοι υπουργοί, οι οποίοι μάλλον είχαν επιλέξει άλλους στα προηγούμενα πόστα τους, ή θα ζητήσουν αντικαταστάσεις; Και όσοι έχασαν συνεργάτες, θα τους αφήσουν πίσω ή θα τους πάρουν μαζί τους; «Πονοκέφαλοι» της ηλεκτρονικής δημοκρατίας...
Στοιχήματα
Ποιος κορυφαίος υπουργός έλεγε χθες στον υφυπουργό του ότι «στον επόμενο ανασχηματισμό πάμε σπίτι μας»; Θα έβαζε και στοίχημα, του είπε, αλλά δεν του περισσεύουν χρήματα!
--------------------------------------------------------------------------------
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τώρα μπορεί να μην προέκυψε μείζον θέμα για τη μεταφορά του «χαρτοφυλακίου» της Ενέργειας από την Μπιρμπίλη στον Χρυσοχοΐδη, αλλά σύντομα θα... προκύψει.
Μια σημαντική αναβάθμιση, που το νόημά της χάθηκε μέσα στον γενικό «ορυμαγδό» του ανασχηματισμού. Πρόκειται για τη Ρ. Βάρτζελη και τα νέα καθήκοντα που σταδιακά θα αναλάβει στο «σύστημα Μαξίμου».
ο Κοριός
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11420

                           Αυξημένη κατά 11 η νέα κυβέρνηση

          Παλαιά πρόσωπα σε νέες επικίνδυνες αποστολές

Με μία τιμωρία, (την απομάκρυνση της κας Μπατζελή – η μόνη που πλήρωσε, με την έξοδό της από την κυβέρνηση την άρνησή της να είναι υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια Κεντρικής Ελλάδος, στη μάχη του Καλλικράτη), ανακοινώθηκε το σχήμα της νέας αυξημένης σε πρόσωπα κυβέρνησης. Με μόνο χαρακτηριστικό, ορισμένες αναβαθμίσεις και η επιστροφή κάποιων παλαιο-ΠαΣοΚ, έτσι για τα μάτια του Εθνικού Συμβουλίου, που έδειξε φανερά τις ανησυχίες του για το αντιλαϊκό κυβερνητικό έργο.

Στη νέα κυβέρνηση μπαίνουν τρεις νέες γυναίκες (Νταλάρα, Τσουρή, Αποστολάκη) και πολλοί βουλευτές της Περιφέρειας οι οποίοι στην πλειονότητά τους στήριξαν τον Παπανδρέου τον μικρό, στον δρόμο για την προεδρία του -κατ΄όνομα- ΠαΣοΚ.

Εκείνο που ικανοποίησε ιδιαίτερα την κοινή γνώμη και ήδη καταφθάνουν σωρός τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα, είναι η αναβάθμιση του δραστήριου υφυπουργού Εξωτερικών σε υπουργό, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο.

Η ανασύσταση των υπουργείων Ναυτιλίας και Αιγαίου,(συγχωνευμένων) έγινε επειδή επιτέλους, κατάλαβε τη γκάφα του ο ΓΑΠ, με τη διαφορά ότι ο εγωισμός του από τη μια και οι δεσμεύσεις του από την άλλη, τον ανάγκασαν να το βαφτίσει σε Υπουργείο Θαλασσίων Μεταφορών και Νήσων και να το αναθέσει στον παραμελημένο παλαιό βουλευτή του ΠΑΣΟΚ (Β΄Πειραιά), Γιάννη Διαμαντίδη, με υφυπουργό την κα Ελπίδα Τσουρή.

Η νέα κυβέρνηση του Γ. Α. Π του μικρού, αποτελείται από 48 μέλη (έναντι 37 της προηγουμένης): 16 Υπουργούς (η προηγουμένη είχε 15) 7 Αναπληρωτές Υπουργούς (έναντι 2 της προηγουμένης) και 24 υφυπουργούς (έναντι 19 της προηγουμένης).

Στην κυβέρνηση εισήλθαν στελέχη που είχαν διατελέσει Υπουργοί σε προηγούμενες κυβερνήσεις (του Ανδρέα Παπανδρέου και του Σημίτη) όπως οι Κώστας Σκανδαλίδης, Χρήστος Παπουτσής και Τηλέμαχος Χυτήρης. (Με δεδομένες τις υπόγειες διεργασίες του στο χώρο των ΜΜΕ του ανατέθηκε το σημαντικό έργο της εξόντωσης των δημοσιογράφων).

Αναβαθμίζονται σε αναπληρωτές Υπουργούς οι υφυπουργοί Γιώργος Κουτρουμάνης, Νίκος Σηφουνάκης και Φώφη Γεννηματά. Η νέα κυβέρνηση έχει 7 Υπουργούς Αναπληρωτές, έναντι 2 της προηγουμένης: Σ. Ξυνίδης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου (πάει στο υπουργείο Εξωτερικών, για θέματα ΕΕ), Γιώργος Κουτρουμάνης, Φώφη Γεννηματά, Πάνος Μπεγλίτης, Τηλέμαχος Χυτήρης και Νίκος Σηφουνάκης.

Ο Γιάννης Ραγκούσης, παραμένει μαζί με τους Γ. Ντόλιο και Θ. Τζάκρη στο Υπουργείο των Εσωτερικών, το οποίο μετεξελίσσεται (μπαίνοντας καπέλο στον Πάγκαλο), «ώστε να συγκροτήσει κεντρική επιτελική δομή, στο πλαίσιο των εντολών και των κατευθύνσεων του πρωθυπουργού, και να συμβάλλει στην εκπόνηση ενός συνεκτικού στρατηγικού πολιτικού και επικοινωνιακού σχεδιασμού για την προώθηση του κυβερνητικού έργου», διευκρίνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ήταν σαφέστατος.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου παραμένει "τσάρος" της Οικονομίας, επειδή είναι γνωστό ότι μπορεί και φέρνει βόλτα τους ελεγκτές της Γκόλτμαν Σακς, του ΔΝΤ και της ΕΕ, που έχει καλέσει ο πρωθυπουργός και τους διατέθηκε να εγκατασταθούν πλέον σε δικό τους υπουργείο για να μην πηγαινοέρχονται.

Θέλοντας να δώσει έμφαση στο θέμα των επενδύσεων, ο Παπανδρέου ο μικρός, ανέθεσε στον Υπουργό Επικρατείας Χάρη Παμπούκη και την αρμοδιότητα της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων. Ήδη αυξήθηκαν οι αιτήσεις από ξένους επενδυτές.

Αμετακίνητοι στην κυβέρνηση παραμένουν οι Θοδ. Πάγκαλος, (δεν μπόρεσαν να τον σηκώσουν από τον θώκο του, όπως και τον, Ευάγγελο Βενιζέλο), αλλά και η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Δημ. Ρέππας, η Τίνα Μπιρμπίλη και το σακίδιό της, (δεν τιμωρήθηκε, παρά την άρνησή της να δώσει μία προεκλογική μάχη) και ο Παύλος Γερουλάνος (*) (με το λυκόσκυλό του).

Κ. Μπετινάκης

http://www.styx.gr