Το «παιχνιδάκι» της λιποταξίας

Το «παιχνιδάκι» για μωρούς ψηφοφόρους ξεκίνησε από τις εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας διετίας, ντόπιες και ευρωπαϊκές. Είναι πολυετές, καλοσχεδιασμένη αμερικανιά, σε χώρες όπου τα πραξικοπήματα δεν είναι πια εύκολες λύσεις κι έχει στόχο να διατηρούνται στην εξουσία, νομιμοποιημένες από κάλπη, καπιταλιστικές, στυγνά αντιλαϊκές κυβερνήσεις όπως η τωρινή του ΠΑΣΟΚ και αρκετές ομοιόχρωμες ή μη προηγούμενες.

Το παιχνιδάκι θέλει το λαό να... διαμαρτύρεται απέχοντας από τις κάλπες ή πηγαίνοντας στο λευκό, να βγάζει δηλαδή, ακόμα και με όρους αστικού εκλογικού συστήματος, μόνος του τα μάτια του με τα δυο του χέρια. Ετσι σε περιόδους όξυνσης των αντιθέσεων και των προβλημάτων με την εργατική τάξη στριμωγμένη στα πλουτοκρατικά στενά, το δικαίωμα επιλογής, διά της κάλπης, ανατρεπτικής της κυρίαρχης πολιτικής να δυναμιτίζεται, να απαξιώνεται και να υπονομεύεται ωραιοποιημένο ως «μαγκιά της αποχής»!

Αυτές τις μέρες που κρίσιμα διέρχονται ως τις περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη, το «παιχνιδάκι» ξεσκονίστηκε, φορτίζεται στις μπαταρίες των ΜΜΕ και των δημοσκοπήσεων και ξαμολιέται στα πλήθη των σαστισμένων και οργισμένων από το μνημόνιο. Αμα σου πλασάρουν Αδωνι και Ψωμιάδη από το πρωί ως το βράδυ, ως τα πρόσωπα της πολιτικής, με λίγη από άρωμα Διαμαντοπούλου και αντίσταση Ελσας Παπαδημητρίου, τότε το «παιχνιδάκι» - δεν πάω να ψηφίσω - πιάνει καλύτερα στη συχνότητα των τρομοκρατημένων, ανασφαλών, πετσοκομμένων εργαζομένων ψηφοφόρων. Η αποχή πλασάρεται είτε ως... αντίσταση, είτε ως οικονομία δυνάμεων. Είναι το λευκαντικό του εκφυλισμένου και εκμαυλισμένου και ηθικά έκπτωτου ρητού «του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει» που λες και ειπώθηκε ακριβώς για τα υποζύγια του μνημονίου, της τρόικας, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ταύρου εν νοητική υπνώσει ευρισκομένου Πάγκαλου, που ευλογεί την ΟΥΝΡΑ για τη σωτηρία της Ελλάδας στον 21ο αιώνα ζων.

Αυτό το «παιχνιδάκι» πρέπει να ξεκουρδιστεί άμεσα ενόψει εκλογών και ο θόρυβος από το ξεχαρβάλωμά του να πνίξει και να τρομάξει τους δημιουργούς, διαχειριστές και κερδίζοντες αυτής της τεχνητής κρίσης. Με κάθε μέσο και τρόπο ν' αποδειχτεί πως η λιποταξία από τις κάλπες και δη σε καιρούς μαύρους δεν πρόκειται να ανταμειφθεί ούτε σ' αυτή, ούτε σε καμιά άλλη ζωή από τους ηθικούς αυτουργούς της.

Σε καθέναν και καθεμιά, που σκέφτεται ν' αποφύγει την ευθύνη της πολιτικής επιλογής στις επικείμενες εκλογές, φέρτε, σύντροφοι, την εικόνα μπροστά τους. Την εικόνα του ζοφερού μέλλοντος των ως τώρα επιλογών τους συν την τωρινή επικείμενη «αποχή». Την εικόνα του νέου, της νέας, που στα 18 τους, σήμερα, άνθος του ανθού της ζωής, πέτυχαν σ' ένα ΑΕΙ ή ΤΕΙ. Σκίστηκαν στο διάβασμα, ξεζούμισαν γονείς στα φροντιστήρια, άλλα παλικάρια και κορίτσια δούλεψαν και διάβασαν. Είδαν ίσως περήφανα, το όνομά τους στους επιτυχόντες ενός άθλιου συστήματος των ονείρων τους για μόρφωση.
Κι όμως. Είναι τα νιάτα που δε θα πάνε στο Πανεπιστήμιο. Γιατί δεν έχουν λεφτά. Γιατί στέρεψαν τα σπίτια τους. Γιατί λείπει πριν το βιβλίο το ψωμί. Γιατί δε βρίσκουν δουλειά - που δε θα 'πρεπε όσο σπουδάζουν. Αυτή η εικόνα των παιδιών που πέτυχαν και πρέπει να κάψουν την επιτυχία και τη ζωή τους για τα κέρδη των τραπεζών κ.λπ. δεν αντέχει σ' αποχή... κάνει την κάλπη χρέος.
Λιάνα ΚΑΝΕΛΛΗ
http://www2.rizospastis.gr

Το ΠΑΣΟΚ της εποχής του ΔΝΤ

Πιο θλιβερή από ποτέ ήταν η φετινή επέτειος της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει καμία απολύτως σχέση όχι μόνο με τη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974, αλλά ούτε καν εφάπτεται σε κάποιο σημείο με το πνεύμα που διαπερνούσε το ιδρυτικό κείμενο του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος του Ανδρέα Παπανδρέου. Μόλις πέρυσι ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανιζόταν ως εκπρόσωπος μιας σύγχρονης σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής, που έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι η άνοδός του στην εξουσία θα σηματοδοτούσε την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην ιδεολογικοπολιτική κοιτίδα του με σύγχρονους όρους.

Εγινε το εντελώς αντίθετο. Η σαρωτική νίκη που έδωσε ο ελληνικός λαός στον Γιώργο Παπανδρέου για να απαλλάξει τη χώρα από τη δεξιά διακυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να εφαρμόσει την πιο εφιαλτική, ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική που έχει υποστεί ποτέ η χώρα μας. Η ιδεολογική και πολιτική μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου από τη στιγμή που αναρριχήθηκε στην εξουσία έχει τρομάξει και εξοργίσει τους Ελληνες, ενώ παράλληλα έχει προκαλέσει πλήρη σύγχυση στα μέλη, στους οπαδούς και στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Ανεξάρτητα από τις αιτίες, τις δικαιολογίες και τα προσχήματα, η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου ακολουθεί σήμερα μια ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, πολύ δεξιότερη και πιο αντιλαϊκή από εκείνη που ευαγγελίζεται η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά στις διακηρύξεις της.
Η βάσιμη υποψία ότι αν ποτέ κερδίσει την εξουσία η Δεξιά, θα ασκήσει πολιτική χειρότερη ακόμη και από αυτήν της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, δεν αποτελεί φυσικά παρηγοριά για το δράμα που ζει σήμερα ο ελληνικός λαός, βλέποντας τα όνειρά και τις ελπίδες του για μια καλύτερη ζωή να έχουν γίνει κομμάτια από την κυβέρνηση του "ΠΑΣΟΚ του ΔΝΤ".
Η πλήρης αποσυσπείρωση ακόμη και του ανώτατου στελεχικού δυναμικού του κυβερνώντος κόμματος έγινε εμφανής με θεαματικό τρόπο μέσα και από την παταγώδη αποτυχία του Γ. Παπανδρέου να πείσει κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ να κατέβουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη ως υποψήφιοι περιφερειάρχες ή δήμαρχοι των μεγαλύτερων πόλεων της χώρας.
Ούτε έναν (!) υπουργό δεν κατόρθωσε να πείσει ο πρωθυπουργός, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που τους άσκησε, να πάει για περιφερειάρχης - και μάλιστα με εξασφαλισμένη τη νίκη! Ούτε έναν υπουργό! Του αρνήθηκαν κατάμουτρα ακόμη και υπουργοί ανύπαρκτου πολιτικού παρελθόντος, τους οποίους ο ίδιος ανέδειξε (Μπιρμπίλη, Μπατζελή), ενώ από τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες τού διεμήνυαν δημοσίως την άρνησή τους όσοι είχαν ήδη ένα κάποιο όνομα (Καστανίδης, Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος, αλλά και Μαγκριώτης, Κουκουλόπουλος κ.λπ.)!
Τα φληναφήματα περί περιφερειαρχών που δήθεν θα έχουν ρόλο "υπερυπουργών" και εξουσίες σημαντικότερες από εκείνες των υπουργών προορίζονται προς εντυπωσιασμό των αδαών πολιτών. Οι έμπειροι πολιτικοί δεν "μασάνε" τέτοιες ανοησίες. Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά πού ασκείται η εξουσία και πού μπορεί κανείς να γευθεί τις πάσης φύσεως υλικές απολαύσεις της, γι' αυτό και επέμειναν μέχρι τέλους στα "όχι" που είπαν στον Γ. Παπανδρέου, καταφέροντας πλήγμα στο κύρος του.
Μόνο τρεις υφυπουργοί υπέκυψαν στις πιέσεις του και συναίνεσαν να καθαιρεθούν ουσιαστικά από υφυπουργοί και να υποβιβαστούν σε "μεγαλονομάρχες". Και αυτοί λόγω ειδικών συνθηκών. Οι δύο (Σταύρος Αρναουτάκης και Μάρκος Μπόλαρης) επειδή το υπουργείο Οικονομίας στο οποίο βρίσκονταν πιθανότατα θα καταργηθεί στον ανασχηματισμό, οπότε χαμένοι για χαμένοι ήταν. Ο τρίτος (Απόστολος Κατσιφάρας) επειδή και ο υπουργός του ο Χάρης Καστανίδης, είχε κι αυτός αρνηθεί κατηγορηματικά στον πρωθυπουργό. Την απέραντη θλίψη ανθρώπου που τον πάνε για εκτέλεση είχε στο πρόσωπό του χθες, παρόλο που είναι βέβαιο ότι θα εκλεγεί με άνεση περιφερειάρχης. Είναι φανερό όμως ότι αυτός ο πολιτικός υποβιβασμός τού έχει στοιχίσει πάρα πολύ...
Αναμενόμενες ήταν πάντως οι αρνήσεις των υπουργών και άλλων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Ο νεοφιλελευθερισμός, τον οποίο πλέον υπηρετεί με πάθος το ΠΑΣΟΚ, έχει ως υπέρτατη αξία το προσωπικό συμφέρον του καθενός και την πλήρη αδιαφορία για οτιδήποτε κοινωνικό. Ακριβώς αυτό κάνουν και οι "αρνησίες" υπουργοί του ΠΑΣΟΚ: φροντίζουν το προσωπικό πολιτικό τους συμφέρον.
                                     Κυβέρνηση
Υποστηρίζει πρώην υπουργό της ΝΔ!
Εντυπωσιακή ένδειξη πολιτικής αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ συνιστά η απόφαση του πρωθυπουργού να υποστηρίξει στην Ανατολική Πελοπόννησο τον πρώην υπουργό της... ΝΔ Πέτρο Τατούλη, προκειμένου να αποφύγει τη βέβαιη ήττα αν έβαζε δικό του υποψήφιο. Ετσι θα διεκδικήσουν την περιφέρεια δύο δεξιοί και το ΠΑΣΟΚ θα πανηγυρίζει αν εκλεγεί ο "δικός του" δεξιός! Ούτε στη Θεσσαλονίκη τόλμησε να κατεβάσει δικό του δήμαρχο το ΠΑΣΟΚ. Οσο για τη δέσμευση του Γ. Παπανδρέου ότι στους περιφερειάρχες οπωσδήποτε οι 6 από τους 13 υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ θα ήταν γυναίκες, πήγε περίπατο: δεν είναι καμία! Ολες όσες είχε στο μυαλό του του αρνήθηκαν!
Γιώργος Δελαστίκ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=28394953

ρουλέτα με ζάρια...

Γλυκά κι απαλά, κατά το χούι του, έρχεται σιγά σιγά το φθινόπωρο· υπόχρυσο απαλό φως τ' απογεύματα...

...χθες τη νύχτα πέρασε κι απ' τη γειτονιά μου η πρώτη βροχή. Την άκουσα, κάτω απ' το μπαλκόνι στον δρόμο βιαστική, να επιστρέφει, σαν μια ωραία κυρία που ενέδωσε - να επιστρέφει τώρα, σφιγμένη στο ταγέρ της προς το σπίτι...

...με τα αρώματά της προσφορά στους εφέστιους θεούς. \Φαίνεται ότι οι μίζες δεν καπνίζουν, γι' αυτό δεν τις κόβουν...

Φαίνεται ότι οι μίζες δεν καπνίζουν, γι' αυτό δεν τις κόβουν...

*****

Ή θα πάμε μπροστά ή θα επιστρέψουμε στο Μνημόνιο -γιατί; πότε βγήκαμε; και ποιος ευθύς εξαρχής μάς μάντρωσε σε αυτόν τον τάφο;- αδυνατώ πλέον να παρακολουθήσω τα λεγόμενα του Γιωργάκη, είναι μάταιο...

Σε ένα όμως θα αποδειχθεί πρωθύστερα προφήτης (έστω μετά γάιδαρον) ο αδελφός του πριγκιπάδελφου Νικολάκη! όταν έλεγε: «πάμε στις κάλτσες». Με αυτά που κάνει, πλήθος Ελλήνων θα ρίξει στις κάλπες τις κάλτσες του.
Τατούλης - Καρατζαφεροκωλοτούμπεν - Ντόρα και Γιωργάκης! Οντως, θα ψηφίσω δαγκωτό...

Κατά τα άλλα ανάλλαχτοι: δεν μπορούν να ασχοληθούν με τα μείζονα και ταλαιπωρούν τα ελάσσονα. Η εκπαίδευση, από καιρό νεκρή, ένα ζόμπι και η κυρία Διαμαντοπούλου πετάει πλίνθους και κεράμους στη «διά βίου μάθηση», στήνοντας κι εκεί εκ νέου σκηνικό (πάνω στο παλιό) για απάτες - παραθυράκια - πονηρίες, τα συνήθη ρωμαίικα στο πιο εκσυγχρονιζέ τους.

Η κυρία Ξενογιαννακοπούλου τα 'χει κάνει μαντάρα με την Υγεία, αλλά για το κάπνισμα κάνει ό,τι μπορεί -βγαίνουν κάτι απίθανοι κολαούζοι (συνήθως απ' τις χρηματιζόμενες ΜΚΟ- είδος μυκήτων) και ταυτίζουν το κάπνισμα με την ηρωίνη- αθωώνοντας μες στη βλακεία τους την παραμύθα...

Οπως ο Γιωργάκης προ ετών συνιστούσε, αναλόγως, μια γλάστρα με χασισάκι στο μπαλκονάκι μου, παρά να ντουμανιάζω στο ταβερνάκι μου. Σωστοί! Πολιτικώς ορθοί! Πάνω απ' όλα οι εθισμοί στην απαγόρευση (όπως του τσιγάρου) και για τα άλλα βλέπουμε. Μαζέψτε αποδείξεις και βλέπουμε. Κάντε αιτήσεις για φωτοβολταϊκά και βλέπουμε. Μάθε παιδί μου γράμματα και βλέπουμε -ως άνεργος θα 'χεις όλον τον καιρό δικό σου για διά βίου μάθηση. Βάλτε φόρους στο πετρέλαιο και βλέπουμε. Θα κρυώνουμε όλοι μαζί -εφτά νομά σ' ένα δωμά- είναι κι αυτό μια μορφή αλληλεγγύης;

Αλληλεγγύη άλλωστε δεν είναι και οι φόροι κατά την απόφανση Γιωργάκη; Ποια μεγαλύτερη κενομωρολογία μπορεί να ακουστεί; Ισως όμως «ο εθισμός στις μπαρούφες να 'ναι πιο επικίνδυνος απ' τον εθισμό στις απαγορεύσεις» (όπως ορθώς παρετήρησε φίλος αναγνώστης). Ο κ. Παπανδρέου καιρό τώρα ή ψεύδεται ή μωρολογεί συνεχώς, από το «υπάρχουν τα λεφτά» έως την «απώλεια εθνικής κυριαρχίας» κι άλλα ων ουκ έστι αριθμός.

Ή έχουμε εθιστεί στην (αυτο)αποδόμηση ή στις κάλπες τον περιμένουν κάλτσες...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 6.ΙΧ.2010 stathis@enet.gr

Τέταρτος δρόμος, δεξιά...

Ο Σάντος έδινε σαφή δείγματα αγέλαστης μετριότητος παρουσιάζοντας μια θαμπή Εθνική. Ο Γερμανός οικονομολόγος Σιν έβαφε μαύρο το μέλλον της Ελλάδος. Ο Καρατζαφέρης συνέχιζε τις κλασικές πιρουέτες του. Η άλλη Εθνική, του μπάσκετ, βούλιαζε άδοξα στη μοίρα της - τη μοίρα των ικανών που αγνοούν την ύβριν και την τίσιν. Κι εκείνη η ιαματική βροχούλα, το βράδυ του Σαββάτου, απέφευγε να χτυπήσει το τζάμι και να δώσει το σήμα στα γεώδη του Φθινοπώρου

*** CUT: «Να τολμήσω να πω ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με την πιο ύπουλη μορφή ολοκληρωτισμού που γνώρισε η ανθρωπότητα;» λέει ο Ιβ Ρουκότ, μιλώντας μεταξύ άλλων για τις απαγορεύσεις σχετικά με το κάπνισμα, απαγορεύσεις που μεταμορφώνουν τους πολίτες «σε ένα παιδί που πρέπει να προστατευθεί από τον ίδιο τον εαυτό του» (...Παλιές σημειώσεις από διαβασμένα βιβλία, όπως αυτό του Πασκάλ Μπρυκνέρ -«Ο πειρασμός της αθωότητας»-, στο οποίο εμπεριέχεται το απόσπασμα από το βιβλίο του Ρουκότ. Ευλογημένο υλικό, σιωπηλό στην άκρη του)

 *** Εκεί πάνω, λοιπόν, δίπλα στην ελληνική Μακεδονία του... ελληνόφωνου προέδρου της ΔΕΘ, οι γείτονες της FYROM σαλαγούν το ποίμνιο των... απογόνων του Αλεξάνδρου για να συναντήσει την ιστορική μοίρα του με ανδριάντες του στρατηλάτη και άλλων ηρώων του «μακεδονικού έθνους». Για «λεόντειον κιτς στα Σκόπια» μιλάει η «Καθημερινή», στηλιτεύοντας τον «εθνικιστικό παροξυσμό» του Γκρούεφσκι... Ομως, όχι! Ούτε ο... ελληνόφωνος πρόεδρος της ΔΕΘ, ο οποίος βρέθηκε αγκαλιά με τους εν Ελλάδι απολογητές του γειτονικού, παραληρηματικού εθνικισμού, πρόκειται να αντιδράσει, ούτε οι σεσημασμένοι προοδευτικοί που πάσχουν από αμβλυωπία και βλέπουν μονάχα τον ελληνικό εθνικισμό
 *** CUT: Κυβέρνηση παράλυτη και διοίκηση ασυνάρτητη, με υπουργούς ακίνητους σαν αγάλματα, και με φιλόδοξα εγχειρήματα (π.χ. αποδείξεις) να καθιζάνουν σαν σκουπίδια στον βυθό άρρωστης λίμνης. Μοναδική μαρμαρυγή οι χαλκέντεροι του ΣΔΟΕ, που προσπαθούν να βγάλουν άκρη στον λαβύρινθο της φοροαποφυγής και της κομπίνας (...Αν υπήρχε προεκλογικώς συντεταγμένο ένα στοιχειώδες σχέδιο για την φοροδιαφυγή, τώρα θα βρισκόταν κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και δεν θα χρειάζονταν οι επικοινωνιακές φωτοβολίδες για τη φιλότιμη προσπάθεια του ΣΔΟΕ)
 *** Χέρι χέρι με την Τρόικα, το ΔΝΤ, τον Τατούλη και τον Καρατζαφέρη!
Ο τέταρτος δρόμος για τον σοσιαλισμό...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=200039

Ολοι οι ένοικοι του Μαξίμου

Από τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε ο Γ. Παπανδρέου την πρωθυπουργία οραματίστηκε τη μετατροπή του Μαξίμου σε... Λευκό Οίκο. Σχεδόν έναν χρόνο μετά φαίνεται πως έχει σκοντάψει σε πιο απλά.

Εναν «Λευκό Οίκο» οραματιζόταν να δημιουργήσει στο μέγαρο Μαξίμου ο Γ. Παπανδρέου πριν ένα χρόνο

Στη στελέχωση του πολιτικού του γραφείου, στο οποίο -αν και ακόμη δεν έχουν καλυφθεί οι περί τις 100 προβλεπόμενες θέσεις- αποφάσισε τη δημιουργία 20 νέων. Από τους 70 διορισμένους, περί τους 20 ανέλαβαν μόλις κατά το τελευταίο τρίμηνο. Πρόβλημα δεν είναι μόνο ο ορισμός νέων διοικήσεων οργανισμών, το ίδιο συμβαίνει και στην κορυφή.

Κατά το νόμο, το «πολιτικό γραφείο του πρωθυπουργού» αποτελεί «αυτοτελή δημόσια υπηρεσία», που σήμερα μοιράζεται σε Μαξίμου, μέγαρο Σταθάτου και Βουλή. Αμεσοι βοηθοί και συνεργάτες του πρωθυπουργού δεν είναι όλοι, παρά οι προϊστάμενοι των «ειδικών γραφείων», καθώς και οι «ειδικοί σύμβουλοι» και οι «ειδικοί συνεργάτες».

Οι καθηγητές

Στον στενό πυρήνα ανήκε η Γλυκερία Σιούτη, επιφορτισμένη με τα νομικά, παραμένοντας παράλληλα καθηγήτρια στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Παράλληλη απασχόληση διατηρούν και οι ειδικοί σύμβουλοι Π. Τσακλόγλου, καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, και Αλ. Κόκκος, καθηγητής στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Ο Κ. Θέος είναι προϊστάμενος στο Γραφείο Σχεδιασμού Στρατηγικής, ο Ν. Ζιώγας, επί των δημοσίων σχέσεων, ειδικός σύμβουλος (αποσπασμένος από το ΥΠΕΞ με βαθμό εμπειρογνώμονα πρεσβευτή συμβούλου β'), ο Ανδρέας Δρυμιώτης, επίσης ειδικός σύμβουλος, και η Ελισάβετ Λινού.

 Η θητεία του πρώην υπουργού Οικονομικών της ιταλικής κυβέρνησης, Tommaso Radoa-Schioppa έχει οριστεί μέχρι το τέλος της χρονιάς και δεν είναι αποκλειστικής χρήσης. Εκτός του πρωθυπουργού, μπορούν να τυγχάνουν των συμβουλών του και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών και οι υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου...

Στα ενδότερα, τα «ειδικά γραφεία» είναι:

1) Σχεδιασμού Στρατηγικής, για την «επεξεργασία προτάσεων επίτευξης των στρατηγικών στόχων της κυβερνητικής πολιτικής».
Ειδικοί σύμβουλοι οι Ειρήνη Λαμπρινού (απόσπαση από Βουλή), ο δικηγόρος Π. Μαλαματής, η Σοφία Πέππα (αποσπασμένη από τη γεν. γραμ. Δημοσίων Εργων του υπ. Υποδομών). Ειδικοί συνεργάτες οι Μελπομένη Κατσαμάγκα και Ιωάννα Κοτσιώνη.

Μετακλητοί υπάλληλοι οι Κλεοπάτρα Κύρκου, Νεφέλη Λιζάρδου και Αναστασία Λουρή.

2) Διπλωματικό, για την «παρακολούθηση θεμάτων αρμοδιότητας του ΥΠΕΞ, επεξεργασία προτάσεων και οργάνωση σε διπλωματικό επίπεδο των επισκέψεων του πρωθυπουργού στο εξωτερικό».

 Ολοι είναι αποσπασμένοι από το ΥΠΕΞ. Ειδικοί σύμβουλοι οι Χριστίνα Γεωργίου (γραμματέας πρεσβείας β'), Χρ. Μαργαρίτης (σύμβουλος πρεσβείας β'), Ι. Μαλούκος (βοηθός γρ. πρεσβείας α' -ήταν και επί Κ. Καραμανλή), Ι. Χατζηαντωνάκης (σύμβουλος πρεσβείας β'), Αγγελική Κουρλού και Γ. Μπούνας. Ειδική συνεργάτιδα η Μαρία Λισγάρα και μετακλητοί υπάλληλοι οι Ολγα Μεντζελοπούλου, Φανή Μουρίκη, Φωτεινή Μπινιάρη, Μαριάνθη Ξυδά και Ευσταθία Οικονομοπούλου.

3) Οικονομικό, για την «παρακολούθηση της υλοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής σε θέματα οικονομίας και ανάπτυξης». Ειδική συνεργάτιδα η Αλεξάνδρα Σιγάλα με μετακλητή την Ελένη Φίλη (πρόσφατα ανακλήθηκε η απόσπαση της Ηβης Κυριαζοπούλου από το ΥΠΕΞ).

4) Γραφείο για Θέματα Ποιότητας Ζωής. Σκοπός «η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών». Κωνσταντίνος Χολέβας, αποσπασμένος υπάλληλος από τη γεν. γραμμ. Δημοσίων Εργων του υπ.Υποδομών.

5) Κοινωνικού Διαλόγου και Επικοινωνίας, που αποτελεί τη γέφυρα με «πολιτικούς, κοινωνικούς και εργασιακούς φορείς». Ειδικός σύμβουλος ο Π. Ιωαννίδης, ειδικός συνεργάτης ο Π. Βρυώνης, μετακλητή υπάλληλος η Αικατερίνη Λίτινα (αποσπασμένη από τη γεν. γραμμ. Απόδημου Ελληνισμού/ΥΠΕΞ).

6) Οργάνωσης και Διοίκησης, το πολυπληθέστερο, με αρμοδιότητες στην πρόσληψη και ευθύνη για την διοικητική κατάσταση του προσωπικού του πολιτικού γραφείου, τήρησης του γενικού πρωτοκόλλου και της εκπροσώπησης του πρωθυπουργού.

Προϊστάμενος ο Χρ. Τζουτζουράκης (απόσπαση από τη Βουλή). Ειδικοί σύμβουλοι οι Δ. Ζαρειφόπουλος (αρχικώς μετακλητός), Αλεξάνδρα Δελλή (ως ειδική επιστήμονας από τον Συνήγορο του Πολίτη), Κωνσταντίνα Γαβαθά (δικηγόρος), Κωνσταντίνα Αλεξοπούλου (δικηγόρος), Πανωραία Σπηλιοπούλου (δικηγόρος), Νίκη Τηλιακού. Ειδικοί συνεργάτες: Ν. Τυρίκος, Ι. Στέλλιος, Ιωάννα Γκόγκου.

Και οι γραμματείς

Ειδικοί γραμματείς: Μαργαρίτα Κατωμέρη, Βασιλική Κολόκα, Γεωργία Κουτσούκου. Μετακλητοί υπάλληλοι είναι οι Ι. Σγαρδέλης (και επί Καραμανλή), Αναστασία Σαμιούτου, Ιωάννα Σαλαμάνου, Μαρία Πούρη, Καλλιόπη Πετροπούλου, Φ. Πετρίδης, Ναπ. Παπανδρέου, Α. Παγιαύλας, Αφροδίτη Νικηφόρου Γερασίμου, Σπ. Μαραγκός, Λεμονιά Τραγούση, Β. Φίλης, Αθανασία Κούτρα, Β. Κανελλόπουλος, Ι. Καλαϊτζής, Γεωργία Διαμαντοπούλου, Γ. Δαρεμάς, Μαρία Γεωργουλάκη, Πολυξένη Γεωργίου, Ειρήνη Βαρθολομαίου, Ελένη Ασημακοπούλου, Νίκη Αλεξοπούλου.

 Ιδιαιτέρα γραμματέας η Μαρία Μακρυδάκη. Οι περισσότεροι είναι αποσπασμένοι από διάφορους φορείς, όπως ΔΕΗ, ΟΔΔΗΧ, υπ. Προστασίας του Πολίτη, γεν. γραμμ. Αθλητισμού, Βουλή, ΕΥΔΑΠ, ΥπΕΘΑ, ΟΓΑ, υπ. Οικονομικών...

Περιζήτητη μετακλητή
Απ' όλους τους διορισμούς στο πολιτικό γραφείο του Γ. Παπανδρέου ξεχωρίζει η περίπτωση μιας συνεργάτιδάς του. Της Ειρήνης Λαμπρινού, από τους πρώτους που είχαν αναλάβει καθήκοντα στο Μαξίμου, τρεις ημέρες μετά τις εκλογές που έφεραν ξανά το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Διορίστηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τη Γλυκερία Σιούτη, που την περασμένη εβδομάδα παραιτήθηκε προώρα, μετά το σάλο της πρόσληψης του 25χρονου δικηγόρου Αγγελου Χασαπόπουλου σε ρόλο ειδικού συμβούλου. Κατά σύμπτωση, ο κ. Χασαπόπουλος -επρόκειτο να αναλάβει καθήκοντα στις 15 Σεπτεμβρίου- είχε διοριστεί στο «Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης», όπου αρχικώς είχε τοποθετηθεί και η Ειρήνη Λαμπρινού.

Η κυρία Λαμπρινού αρχικώς αποσπάστηκε ως υπάλληλος από τον ΟΓΑ καταλαμβάνοντας μια θέση μετακλητού υπαλλήλου στο «Γραφείο Οργάνωσης και Διοίκησης». Αυτό μέχρι την 1η Μαρτίου φέτος, που αναβαθμίστηκε σε ειδικό σύμβουλο και μετακινήθηκε στο «Γραφείο Σχεδιασμού Στρατηγικής» υπό τον στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού Κ. Θέο. Μέχρι εδώ καλά. Δικαίωμα του πρωθυπουργού είναι να κάνει οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο «ανασχηματισμό» στο πολιτικό του γραφείο.

Το περίεργο, όμως, είναι ότι την ίδια ακριβώς περίοδο φαίνεται ότι ήταν περιζήτητη. Τη «διεκδικούσε» ως μόνιμη υπάλληλο και το ελληνικό Κοινοβούλιο. Και στις 8 Μαρτίου, προέκυψε η μετάταξή της από τον ΟΓΑ στη Βουλή σε «συνιστώμενη προσωποπαγή θέση». Τη σχετική απόφαση υπογράφουν ο πρόεδρος της Βουλής Φ. Πετσάλνικος και ο συναρμόδιος υπουργός Εργασίας Αν. Λοβέρδος.

Προφανώς για τυπικούς πλέον λόγους, στις 30 Μαρτίου εμφανίζεται στα χαρτιά να ανακαλείται η απόσπασή της από τον ΟΓΑ και να αποχωρεί από το πρωθυπουργικό γραφείο. Ομως το εκπληκτικό είναι πως ακολουθεί, την ίδια κιόλας ημέρα, άλλη απόφαση: Αυτή που την εμφανίζει να επιστρέφει πάλι στο ίδιο γραφείο, πάλι ως ειδικός σύμβουλος, με μια μικρή λεπτομέρεια: ως αποσπασμένη υπάλληλος της Βουλής.

Οι αποδοχές της ακολουθούν την ιδιότητα της «ειδικής συμβούλου», που «ορίζονται σε ποσοστό 95% του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών που αντιστοιχούν κάθε φορά στον α' βαθμό της κατηγορίας ειδικών θέσεων με τα κάθε είδους επιδόματα και προσαυξήσεις». Κάτι που σημαίνει ότι η μετάταξή της από τον ΟΓΑ στη Βουλή -ενώ εκείνη ουδέποτε έπαψε να εργάζεται στο πρωθυπουργικό γραφείο- δεν της εξασφαλίζει τυχόν πρόσθετα οικονομικά οφέλη. Εχει, όμως, φροντίσει ήδη για ένα καλύτερο μέλλον, αφού ως γνωστόν οι υπάλληλοι του Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε περικοπές μισθών και επιδομάτων όπως οι κοινοί δημόσιοι υπάλληλοι.

Του ΠΑΣΧΑΛΗ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=199652

Τον βραβεύει το ...Ράιχ!
Τιμή και δόξα στη χώρα μας! Οι Γερμανοί απονέμουν στον πρωθυπουργό μας το βραβείο... «κάμπριο» της ελληνορωμαϊκής εποχής - γιατί αυτό σημαίνει πάνω-κάτω το βραβείο Quadriga («Τέθριππον» στα Ελληνικά) που αποφάσισε να του δώσει το Εργαστήρι της Γερμανίας! Το τέθριππον ήταν μικρή άμαξα με δύο ρόδες που την έσερναν τέσσερα άλογα και μάλιστα συχνά γίνονταν και αρματοδρομίες με τέτοιου είδους άμαξες. Μέχρι και το... Χόλιγουντ έχει απαθανατίσει αγώνες με τέτοιες άμαξες!

Εντάξει, μπορεί το βραβείο αυτό να μην το έχει ξανακούσει ποτέ στη ζωή του κανένας Έλληνας, ούτε άλλωστε και το Εργαστήρι της Γερμανίας, αλλά δεν βρίσκετε κι εσείς ότι θα ήταν σκάνδαλο να έδιναν κατευθείαν στον Γιωργάκη το... Νομπέλ Οικονομίας; Δεν έχει κλείσει καν χρόνο στην εξουσία. Έχει όλο το χρόνο μπροστά του για να προλάβει να πάρει και το Νομπέλ! Εδώ που τα λέμε άλλωστε δεν έχει ξαναγίνει ποτέ να γίνει κάποιος πρωθυπουργός, να οδηγήσει τη χώρα του σε υποτέλεια σε ξένους δυνάστες ισχυριζόμενος ότι δήθεν είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένη και γι' αυτό να του δώσουν και ...βραβείο! Κάτι ήξεραν λοιπόν αυτοί των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της Γερμανίας που αποκάλεσαν τον Γιώργο Παπανδρέου «ο άνθρωπος μας στην Αθήνα».

Έγραφαν κι άλλα που δεν είχαμε καταλάβει το πραγματικό βάθος τους: «Την Ευρώπη δεν την έσωσε το γιγαντιαίο πακέτο βοήθειας, αλλά η απόφαση της Αθήνας να πάρει τα λεφτά! Γιατί σε σύγκριση με την τωρινή δίαιτα λιτότητας, η χρεοκοπία του κράτους θα ήταν ο πιο άνετος δρόμος για τους Έλληνες. Σχεδόν το 80% των δανείων προέρχονται από το εξωτερικό. Έτσι, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους, οι ίδιοι οι Έλληνες θα τη γλίτωναν συγκριτικά ανενόχλητοι», υπογράμμιζε η εφημερίδα.

Αναγνώριζε δηλαδή ότι ο Παπανδρέου πούλησε τη χώρα και γδέρνει τους Έλληνες για να πάρουν με ασφάλεια τα λεφτά τους πίσω οι γερμανικές και οι άλλες ξένες τράπεζες. Γι' αυτό και αυτός που θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό επαινετικό λόγο την ημέρα απονομής του βραβείου «κάμπριο» στον Γιώργο Παπανδρέου θα είναι ο... αρχιτραπεζίτης της Γερμανίας, ο πρόεδρος της Ντόιτσε Μπανκ, Γιόζεφ Ακερμαν! Πολύ στο δούλεμα παίρνει τον Ακερμαν σε αυτή την ιστορία η γερμανική εφημερίδα Ζίντοϊτσε Τσάιτουνγκ και μας βάζει σε πολλές υποψίες μήπως ο Ακερμαν όχι μόνο θα εκφωνήσει τον επαινετικό λόγο για τον Παπανδρέου, αλλά και αν έπαιξε παρασκηνιακό ρόλο στην επιλογή του Παπανδρέου! Μην αμαρτάνουμε όμως χωρίς στοιχεία, εδώ δεν ξέρουμε καν αν το Εργαστήρι της Γερμανίας δέχεται χορηγίες και αν η Ντόιτσε Μπανκ είναι ένας από τους χορηγούς. «Από φόβητρο, επαινέτης» είναι πάντως ο τίτλος του Τσάιτουνγκ.
«Πικάντικο στην περίπτωση Παπανδρέου είναι ότι τον επαινετικό λόγο θα εκφωνήσει ο επικεφαλής της Ντόιτσε Μπανκ Γιόζεφ Ακερμαν» γράφει η εφημερίδα με εμφανή αλλά διακριτική διάθεση σαρκασμού και αναλύει το γιατί είναι «πικάντικο»:«Πριν από καθόλου πολύ καιρό, ο Ακερμαν αμφισβήτησε την ικανότητα των Ελλήνων να ξανανεβούν στον πάνω κόσμο από το δημοσιονομικό Άδη! Εξαιτίας αυτού έγινε φόβητρο της Αθήνας. Ο Ακερμαν όμως υπήρξε ένας από τους πρώτους που προειδοποίησε τη γερμανική κυβέρνηση για τις συνέπειες ελληνικής κατάρρευσης. Αργότερα έβαλε τη Ντόιτσε Μπανκ να υπολογίσει πόσο φτηνότερα θα ήταν για το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες αν άρπαζαν από το χέρι για να βοηθήσουν το μπατιρημένο κράτος του Νότου. Ο Ακερμαν δέχτηκε αμέσως να εκφωνήσει τον υμνητικό λόγο για τον Παπανδρέου, όπως λένε από την επιτροπή του Τέθριππου» προσθέτει με νόημα η εφημερίδα. Δεν παραλείπει δε να προσθέσει ...δηλητηριώδεις λεπτομέρειες, οι οποίες επιτείνουν τις υποψίες. «Αμφισβητήθηκε ολοκληρωτικά στο συμβούλιο των αντιπροσώπων η απονομή τιμής» στον Γ. Παπανδρέου, γράφει, αφήνοντάς μας να υποψιαστούμε ότι ...«έπαιξαν μπουνιές» τα μέλη της κριτικής επιτροπής, με κάποιους να ισχυρίζονται ότι «θα γίνουμε ρεζίλι αν δώσουμε σ' αυτόν βραβείο». Πάντως, όπως μας πληροφορεί η καλή εφημερίδα «τελικά επικράτησε το επιχείρημα ότι ο Παπανδρέου είναι ο πρώτος έλληνας πρωθυπουργός που παραδέχτηκε τα λάθη του παρελθόντος και τώρα εργάζεται "υποδειγματικά" για τη διόρθωσή τους, χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος». Λατρεύουν οι Γερμανοί να βλέπουν «υποδειγματική» συμμόρφωση και φυσικά ο Ακερμαν δεν αποτελεί εξαίρεση.
Το έγραφαν άλλωστε οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς Ντόιτσλαντ τόσο ωραία και παραστατικά: «Η Ελλάδα είναι τώρα το πλοίο - στρατόπεδο της Ευρώπης. Επανενσωμάτωση με το σκληρό ταξίδι. Σε περίπτωση που οι Έλληνες το αντέξουν, αν αντέξουν, θα είναι άλλη χώρα». Οι εκπρόσωποι του Ράιχ βλέπουν ότι η «αναμόρφωση» των Ελλήνων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΔΝΤ και της ΕΕ πάει καλά - γι' αυτό και βραβεύουν τον «άνθρωπο τους στην Αθήνα».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙK

http://www.prin.gr/2010/09/quadriga.html#more

3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΠΑΣΟΚ : ΙΔΙΟ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ!

Δ.ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Ο ΛΑΟΣ ΑΣ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!!!

Ασφαλώς δεν έχει καμία ιδεολογική και πολιτική σχέση το σημερινό ΠΑΣΟΚ με το ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε το 1974.

Η μόνη ομοιότητα που υπάρχει είναι το όνομα, το οποίο διατηρείται για να αποπροσανατολίζονται οι πολίτες και να εκφυλίζεται η προοδευτική ιδεολογία. Κυρίως μετά το 1995, με πρόσχημα τον εκσυγχρονισμό και τώρα με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση, το ΠΑΣΟΚ μετασχηματίστηκε σε ένα κοινωνικά άδικο, νεοφιλελεύθερο κόμμα, που πισωγυρίζει τη χώρα και τους εργαζόμενους πολλές δεκαετίες. Ακύρωσε δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ σαφώς εφαρμόζει μία εξωτερική, οικονομική και κοινωνική πολιτική που αντιστρατεύεται τις βασικές αρχές και αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Εφαρμόζει μια πολιτική που εξυπηρετεί το αεριτζίδικο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και που, με ιδεολογία την ασυδοσία της αγοράς, οδήγησε την ελληνική (αλλά και την παγκόσμια οικονομία) στη σημερινή κρίση.

Ετσι στο δηλητηριασμένο από τον νεοφιλελευθερισμό σώμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας που παρέλαβε από την Ν.Δ., δίνει σήμερα το ΠΑΣΟΚ μεγαλύτερη δόση και βάζει απέναντί του όλα εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που το στήριξαν παλαιότερα και το έφεραν στην εξουσία.
Γι' αυτό τώρα ο λαός ας βάλει το χέρι του.
Κυριακή, 05 Σεπτέμβριος 2010 11:54
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=937:3-&catid=81:kivernisi&Itemid=198